pijpenmakerij Carpe Lunam

| Wegwijs | Van toen tot nu | Pijpenoogst | Pijpenmaken| Pijppraat | Archief |

zaterdag
14 juli 2018

De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Het houdt maar niet op: het blijft maar mooi weer. Wel daardoor een taak erbij in de vorm van bijna om de dag het water geven aan de plantjes in mijn tuin. Ik haal het water met twee gieters uit de vlakbij gelegen singel. Goede training om de armspieren gangbaar te houden.

In de Waag heerste rust alom:
twee Nederlanders,
twee Duitsers,
twee Belgen en 
zeven Amerikanen
keken naar het pijpenmaken.

De Nederlanders waren twee Friese vrouwen. Een mooie gelegenheid om weer eens de paar Friese woorden te spuien die ik in militaire dienst heb geleerd.
 
zaterdag
7 juli 2018
De Waag, woensdag van 13 tot 16.30 uur:

Alweer mooi weer en de zon scheen onbarmhartig op de kramen van de curiosamarkt. De bezoekers zochten de schaduw tussen de kramen of op de terrassen.

Het aantal kijkers in het Kaas- en Ambachtenmuseum was niet om over naar huis te schrijven:
een Argentijnse,
zes Duitsers en
twee Nederlanders.

Gids Heyme nam om vier uur de benen en ik pakte mijn spulletjes in. Lekker vroeg thuis.
zaterdag
30 juni 2018
Ambachtelijk Gouda, woensdag:

Bij Ambachtelijk Gouda heb ik een kast (mal) ter beschikking, waarmee ik reliŽfpijp Mijntje maak. Deze pijp is vernoemd naar Willemina (Mijntje) de Zitter (1761-1830) de vrouw van Matthijs (Tijs) Boot pijpenmaker te Gouda wonend aan de Zeugstraat en voorvader van de jongens Boot van Ambachtelijk Gouda. Mijntje was de oudere zuster van Dirkje de Zitter, voormoeder van mijn kleinzoons.
Vandaar.

Met de maten daar voor volk uit De Lier ieder ons eigen showtje opgevoerd. De 47 bezoekers hadden het best naar hun zin en een aantal wilde ook hun eigen verhaal kwijt. Zo begonnen iemand over het Goudse pijpen halen op de schaats waaraan haar vader nog eens had meegedaan. De Lier heeft trouwens een schaatsmuseum, waarin natuurlijk aandacht wordt besteed aan dit fenomeen. Zij hebben daar een natuurijsbaan die meestal na wat vorst als eerste in bedrijf is. Gezellige praatjes terwijl buiten de temperatuur opliep naar 29 graden.
 
zaterdag
23 juni 2018
De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Het weerbericht gaf aan dat het een prachtige zomerse dag zou worden.
Toen ik naar de Waag fietste was daar niets van te merken; behoorlijk fris en bewolkt. Ik was blij dat ik een jekkie aan had. Pas tegen drieŽn brak ineens de zon door en steeg de temperatuur tot boven de 25 graden.

Op de curiosamarkt was het heel rustig en in de Waag liep het ook niet storm:
drie IsraŽli,
twee Belgen,
twee Nederlanders,
vier Duitsers en 
een Poolse.
 
zaterdag
16 juni 2018
Ambachtelijk Gouda, donderdag:

De bus met bezoekers stond al voor het gebouw van Ambachtelijk Gouda toen ik arriveerde. Het gezelschap van zo ongeveer veertig personen was al uitgestapt en verzamelde zich in de kantine voor koffie en gebak.

Genoeg tijd voor mij om mijn spulletjes in de pijpenmakerij uit te stallen. Plateelschilder Tinus en stroopwafelbakker Kees kwamen vlak na mij binnen en installeerden zich in hun werkplaats.

De luitjes kwamen uit de buurt van Deventer en waren zeer geÔnteresseerd in onze kunstjes. Vooral het plateelschilderwerk van Tinus steelt de show.

Na de lunch vetrok de bus richting het centrum van Gouda om daar zijn klanten af te zetten.

De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Kalme boel in de Waag en dat bleef de hele middag zo. Bij mijn werktafel meldden zich in de loop van de middag:
vier Duitser,
twee Russen en
twee Amerikanen.

De Amerikanen hadden een kwartiertje uitgetrokken om het Kaas- en Ambachtenmuseum te bekijken. Mijn bijdrage was een kort gesprek van hoogstens vijf minuten. 
 
zaterdag
9 juni 2018
De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Het was korte broeken-weer, want de zon scheen uitbundig en de temperatuur zou oplopen naar dertig graden. Het was nog wel te harden in de Waag en het was geen volle bak:
zes Nederlanders,
twee Oostenrijkers en
een AustraliŽr.

Mooi tijd om tussendoor even over de curiositeitenmarkt te scharrelen. Natuurlijk even kijken of er nog leuke pijpen in de aanbieding waren. Slechts wat houten pijpen in een rekje kwam ik tegen. Zo te zien niet veel zaaks.

Ambachtelijk Gouda, dinsdag:

Van een uur of tien tot ťťn uur kwam een bus met tegen de zestig personen op bezoek. Grappig is dat er gelijk een run naar de wc's is, waar dan gelijk een file ontstaat. De bussen hebben tegenwoordig wel een wc aan boord, maar de chauffeurs manen hun passagiers naar mijn idee aan om hun boodschap zoveel mogelijk elders te deponeren.

Eerst gaat de hele club aan de koffie met gebak om daarna de kunsten te bekijken van Kees als stroopwafelbakker, Gert als plateelschilder, mij als pijpenmaker en de jongens van Ambachtelijk Gouda met bier, kaas en kaarsen. Om half ťťn vertrokken de luitjes naar Delft. Ook mooi.
  

zaterdag
2 juni 2018
De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

De temperatuur zou oplopen tot zo'n dertig graden en dat was ook zo. Tegen het eind van de middag waren onweer en hoosbuien voorspeld en dat was ook al waar. 

Slechts drie Nederlanders kwamen bij mij op bezoek. Durfals natuurlijk die toch op pad gaan met code oranje.

Om een uur of vier zaten verschillende medewerkers van de Waag op hun telefoontje de buienradar te bekijken. Geruststellende berichten: bij de een pas regen om zes uur, bij een ander tegen zevenen. De dreigende wolken gaven een heel ander beeld en om kwart voor vijf kwam de eerste hoosbui. Om vijf uur minderde het wat en met m'n regenzeiltje om wist ik nog goeddeels droog thuis te komen.
 
zaterdag
26 mei 2018
Ambachtelijk Gouda, woensdag en donderdag:

Van maandag tot en met donderdag kon ik in actie komen bij Ambachtelijk Gouda. Mijn keus viel op woensdag en donderdag, bij de Waag nam ik daarom een snipperdag op.

Woensdagmiddag een bus vol uit de Zeeuwse contreien. Donderdagmorgen een gezelschap onder leiding van een dominee uit de omgeving van Apeldoorn dat in de middag de Sint Jan ging bezoeken. 's Middags een groep uit Brabant.

Leuk is het contrast te zien tussen deze twee groepen uit verschillende delen van ons land. Bij m'n verhaal over de bruidegoms pijp, waarbij de bruid aan de bruidegom een versierde pijp aanbiedt, daarna de pijp stopt en aansteekt als teken van dienstbaarheid aan haar toekomstige echtgenoot, vond de eerste groep dat eigenlijk wel normaal, terwijl bij de Brabantse vrouwen hilariteit ontstond.

Totaal wel zo'n honderd personen op bezoek en met de maten van Ambachtelijk Gouda is dat geen enkel probleem.
    
zaterdag
19 mei 2018
De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Met het zonnetje op m'n bol naar de Waag gefietst, maar het was nogal frisjes.

Terwijl ik mijn spullen klaar zette, wachtten al twee bezoekers om te zien hoe een kleipijp wordt gemaakt.
Deze middag kwamen bij mij kijken:
een Indiase,
een Nederlander,
twee Engelsen,
drie Filipinos,
twee Belgen en
twee Amerikanen.

Onder het mom van Pijpart wat ongebruikelijk versierde pijpen in de winkel van de Waag gelegd. Benieuwd of daar nog kopers voor opdagen.
 
zaterdag
12 mei 2018

 

Ambachtelijk Gouda, vandaag van 11 tot 13 uur

Samen met Kees, de stroopwafelbakker, en
Rein, de ceremoniemeester, Eric, de plateelschilder, en Renť, de bierbrouwer, de oude ambachten voor het voetlicht gebracht.
Het was een verjaardagsfeest en de jarige wilde wel eens wat anders voor zijn ongeveer veertig gasten. Dat lukte wonderwel, want de stemming zat er aardig in.

De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Donderdag begonnen de Keramiekdagen in Gouda. Vandaar dat ik maar wat extra pijpen had meegebracht zodat het pijpenmandje in de winkel van de Waag lekker vol lag.

Voor mijn werktafel verschenen:
vier Nederlanders,
twee Fransen en
vijftien Chinezen.

Na het praatje van gids Heyme, waarbij hun eigen gids tolkte, belandden de Chinezen bij mij, Hun gids had al de benen genomen, zodat mijn geouwehoer geen zin had. Wel waren zij druk in de weer om weet ik niet wat allemaal met hun iphone vast te leggen. Een Chinese jongen van het gezelschap kocht nog een oranje pijp, hoorde ik later.
 

zaterdag
5 mei 2018
De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Blauwer kon de lucht niet zijn, maar fris was het nog wel. Vanuit de ramen van de eerste etage had ik weer vrij uitzicht op de markt, want het podium opgebouwd ten behoeve van koningsnacht was inmiddels verdwenen.

Het bezoek aan mijn werktafel kon er mee door:
vier Nederlanders,
een Canadese,
vier Polen en
drie Tsjechen.
Voorbij liepen om en nabij vijftien Chinezen voor een kaasproeverij. Zij hadden haast, vandaar.

Het drietal uit TsjechiŽ was een filmploeg die een film maakte over Nederland. Een kwartier besteedden zij aan het pijpenmaken en drie kwartier aan mijn verhalen over schaatsen. Bij nader inzien vonden zij dat interessanter dan het geouwehoer over kleipijpen. Dat kwam zo. Tijdens mijn praatje over Goudse pijpen halen op de schaats vroeg de regisseur of ik Martina SŠblŪkovŠ kende. Ja, die kende ik wel. Zij was in ieder geval een geduchte concurrente van onze Nederlandse schaatssters. Bovendien waren de verschillende typen oude schaatsen - Friese doorlopers, houten noren, Hollandse schaatsen, botjes, zwierschaatsen, ijzeren kinderschaatsjes - aan de wand naast mijn werktafel en een foto van de molens bij Kinderdijk met schaatsers aanleiding om daarover stevig uit te pakken. De dag ervoor hadden zij Kinderdijk gefilmd en dat was een mooie aanvulling daarop. Al met al stond ik me daar flink uit te sloven met het onderbinden van schaatsen, het voordoen hoe gezwierd werd en wat dies al meer zij. Als zij niet te goeder trouw zijn, kunnen zij voor het zelfde geld daarvan een komisch filmpje maken waarin ik de clown speel oftewel voor joker sta. Het zij zo.
 
zaterdag
28 april 2018
De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Voor de Waag werd een knots van een podium opgebouwd. In de Koningsnacht treden daar een aantal artiesten op ter verhoging van de feestvreugde. Er is ruimte voor het gehele Concertgebouworkest, maar dat komt in ieder geval niet. Wel heb ik de naam Typhoon horen noemen en de entree zou Ä 12,50 bedragen.
~ Hoe groter het podium hoe kleiner de artiest, lijkt mij overigens.

Toch konden wat mensen de Waag nog vinden:
vijf Engelsen,
een Amerikaanse,
een Japanner,
twee Nederlandsen,
twee Oostenrijkers en 
drie Fransen.

Zeventien AustraliŽrs kwamen kaasproeven, maar voortgedreven door hun gids lieten ze het pijpenmaken links liggen.
 
zaterdag
21 april 2018
Ambachtelijk Gouda, donderdag van 10 tot 13 uur:

Het was een drukke dag bij de jongens van Ambachtelijk Gouda: 's morgens zo'n honderd vrouw en 's middags bijna zestig personen die kwamen kijken. Het eerste gezelschap waren vrouwen uit de buurt van Dalfsen en de tweede groep kwam uit Fijnaart.  Het was prachtig weer en de mensen waren in opperbeste stemming.
~ Hoe heet is het in een brandende pijp?, was de meest opmerkelijke vraag.
~ Geen idee, moest ik bekennen. Later heb ik het opgezocht: zo'n 300 tot 500 graden Celsius las ik tot mijn verbazing.

De Waag, woensdag van 10.30 tot 17 uur:

Een ver familielid moest in Gouda een reŁnie organiseren voor een tiental schoolvrienden en omdat de meesten van hen als student waarschijnlijk aan een pijp hebben lopen lurken, kwam ik in de picture. Het liefst om een uur of elf, reden waarom ik wel zeer vroegtijdig de Waag betrad. De mannen bivakkeerden zo'n anderhalf uur bij me, zodat bijna alles van de kop en de steel aan de orde kwam. Een gezellig clubje dat me nog beloonde met een leuke fles wijn.

In de loop van de dag huppelden nog wat bezoekers rondom mijn werktafel, zodat de totale score kwam op:
veertien Nederlanders,
vier Duitsers,
acht AustraliŽrs en Amerikanen,
twee Canadezen.

Voor Oranjeklanten liggen in de winkel nog een paar oranje geverfde pijpen klaar. Benieuwd of die nog voor Koningsdag de deur uitgaan.
 

zaterdag
14 april 2018
Ambachtelijk Gouda, vrijdag van 14 tot 16 uur:

De jongens van Ambachtelijk Gouda hadden het die dag druk. Er zouden twee groepen verschijnen: een bezoek van een gezelschap van 35 personen uit het Westland en ondernemers/buren van Ambachtelijk Gouda.

Met de oudjes uit het Westland werd het heel gezellig. Sommigen hadden zelf in hun jeugd aan het 'Goudse pijpjes halen op de schaats' meegedaan. Een vrouw bekende dat ze zo moe was geweest dat ze bijna de gehele terugreis naar huis was voortgeduwd. Thuis kon ze toch trots de opgehaalde Goudse pijp laten zien.
Wat minstens drie keer werd gevraagd was: 'Hoe komt dat gaatje nou in de pijp?'. Bedoeld werd natuurlijk het rookkanaal en dat gingen ze dan ook zien.

Ambachtelijk Gouda, woensdag van 12 tot 15 uur:

Voor de afwisseling bij de Waag een 'snipperdag' genomen om voor een gezelschap uit Den Haag mijn kunstje op te voeren bij Ambachtelijk Gouda. Het bleek een groep ouderen van een Joodse instelling. Voor mij natuurlijk totaal onbelangrijk, maar het was wel opvallend dat dit mij een aantal keren werd toevertrouwd. Desalniettemin ontiegelijk slap geouwehoerd met jan en alleman.
 
zaterdag
7 april 2018
 De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Het was best aardig weer. Dat had ook het schaduwcollege van B & W in de gaten. De mannen beraadslaagden naast de ingang van de Waag.

Aan toeschouwers bij het pijpenmaken geen gebrek:
vier Amerikanen,
zeven Belgen,
vijf Engelsen,
vijf Duitsers,
zeven Nederlanders en twee Engels sprekenden, waarvan ik de nationaliteit niet wist te achterhalen.
 

zaterdag
31 maart 2018
 De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Het regende nog net geen pijpenstelen, maar met m'n regenzeiltje was het nog wel te doen.
Gids Heyme liep op klompen rond: z'n schoenen en sokken waren kletsnat. Bij de Wybra had hij gauw een paar geitenwollen sokken gekocht en met de versierde klompen van de Waag stapte hij vrolijk rond.

Het werd een rumoerige middag:
vier Polen,
zes Duitsers en
meer dan negentig Belgen.

De Belgen - studenten van een hoge school uit WalloniŽ in de leeftijd van 16 tot 20 jaar - hadden zich gesplitst in twee groepen; een club van dertig kwam om halfdrie en daarna om halfvier daagden er zestig jongeren op.

Gids Heyme sprak het volk in perfect Frans toe en ik zonder bezwaren van hun kant in het Engels. Na afloop van de eerste seance klaagde een docente dat ik te snel en godbetert te intellectueel Engels sprak. Waarschijnlijker is dat zij geen touw kon vastknopen aan mijn steenkolenengels. 
 
zaterdag
24 maart 2018
De Waag, donderdag van 13 tot 17 uur:

Gelukkig kwam ik droog over naar de Waag. De weersverwachting was: 's morgens regen, 's middags droog. En zo was het ook ongeveer.

Op de markt was het stil, maar een groepje toeristen onder leiding van een gids schuivelde al rond het stadhuis. Zij kwamen niet bij ons op bezoek, maar wel:
negen Nederlanders,
twee Canadezen,
drie Duitsers en
een Amerikaanse.

Volgende week ga ik mijn kunstje weer op woensdag vertonen.
 
zaterdag
17 maart 2018
De Waag, donderdag van 11 tot 15 uur:

Afgelopen zondag een berichtje van de Waag:
~ Kun je veertig pijpen leveren?
Ja dat kon ik en op weg naar de bibliotheek heb ik ze gelijk maar langs gebracht. Het was voor een Gouds bedrijf dat zijn klanten met een Goudse pijp wilde verrassen.

Toen ik deze donderdag bij de Waag binnenkwam, keek ik als eerste of de pijpen inderdaad waren verkocht. Dat bleek het geval en zo was ik mooi van een zootje pijpen verlost.

Vergeleken met vorige week was de opkomst van bezoekers met 100% gestegen:
twee Nederlandsen,
een Amerikaanse en
een Hongaar.
Ze kwamen afzonderlijk binnen hobbelen en dat werden dus drie demonstraties waardoor de geslonken voorraad weer met drie steeg.
 
zaterdag
10 maart 2018

De Waag, donderdag van 11 tot 15 uur:

Vorige week ijsvrij genomen. Op die dag toch maar niet geschaatst, want in mijn buurt zag het ijs er niet erg betrouwbaar uit. Zaterdag toch op de Mercatorsingel op een goed dichtgevroren stukje de stoute schaatsen aangetrokken. Ten faveure van de geschiedschrijving heeft Ankie nog een foto gemaakt en toen had ik het onderhand ook wel gezien met het gekrabbel op een kort stukje ijs.

Met mijn regenzeiltje om - het regende behoorlijk - fietste ik naar de Waag. De markt was een en al somberheid en voor het aantal gasten dat de Waag bezocht gold hetzelfde. Slechts een echtpaar uit Brabant konden we in het museum begroeten. Het was een gezellig stel, waarmee gids Anja en ik aangenaam hebben gekeuveld.
 
zaterdag
24 februari 2018
De Waag, donderdag van 11 tot 15 uur:

Bij binnenkomst in de Waag werd mij gelijk toegeroepen 'Kijk eens wat Wil gemaakt heeft'.
Aan de muur achter de toonbank hing het pijpenrek dat al geruime tijd ergens boven op een kast had gelegen en die gids Wil van een passende achtergrond had voorzien. Een leuk geheel dat zelfs al door een bezoeker was gefotografeerd.

Aan bezoekers een groot gebrek. Slechts ťťn toerist mochten wij begroeten, maar hij kwam wel helemaal uit RoemeniŽ. Hij kreeg wel 'een speciale gast' behandeling in die zin dat we uitvoerig men hem over van alles en nog wat konden kletsen. Hij was onder andere van plan een kleipijp te kopen om het eens uit te proberen. Ik maakte hem er wel op attent dat een pakje pijptabak twee keer zo duur was dan een pijp. Toevallig had ik nog in mijn jaszak een builtje sterk aromatische tabak die ik alleen buiten rook. Er zat nog voor twee pijpjes tabak in en die heb ik hem maar meegegeven.

Volgende week krijgen we strenge vorst en de verwachting is dat er geschaatst kan worden. In dat geval neem ik mooi een snipperdag op.
 
zaterdag
17 februari 2018
In 't voorbijzwemmen (31)

Toen in de praatgroep lichamelijk mankementjes ter sprake kwamen, vertelde ik deze belevenis:

"Zo'n zes jaar geleden strompelde een gebogen man achter een rollator sloffend ons loopstraatje in. Ik was de heg in onze voortuin aan het knippen en toen de man wat dichterbij kwam zag ik tot mijn verbijstering dat het de achterbuurman was.

Vaak maakte ik met hem een praatje en hij vertelde dan graag over de motorritten die hij maakte. Zo meen ik me te herinneren dat hij op zondagmorgen er niet tegen opzag om in z'n eentje een rondje IJsselmeer te draaien. 
Wat ik als zelfbenoemd stadspijpenmaker in Gouda veel interessanter vond, was dat zijn moeder in haar jonge jaren in een kleipijpenmakerij als pijpentremster had gewerkt. Pijpentremsters werkten in de vrouwenwinkel van de pijpenmakerij waar zij de kleipijpen voor en na het bakken verzorgden door het wegwerken van oneffenheden, het maken van een versiering aan de kop van de pijp en het polijsten van de kleipijp waardoor zij mooi ging glimmen. Hij kon daar leuk over vertellen.

Om maar wat liefdevol te beginnen begroette ik hem met 'Zo een ander karretje aangeschaft, buurman'. Het werd een heel verhaal, thuis van zijn graatje gegaan, met de ambulance naar het ziekenhuis vervoerd. Vandaar met loeiende sirene naar een ander ziekenhuis elders voor een spoedoperatie aan zijn hart en na verloop van tijd terug naar het ziekenhuis hier. Voor het buiten gevecht stellen van een venijnige bacterie was hij tussendoor ook nog in een ander ziekenhuis beland.
Ja en zo was het gekomen en nu maar revalideren. Zijn motor had hij al weggedaan, want dat zou toch niets meer worden.

Buurman besloot zijn tirade plotseling met: 'Mankeer jij nog niks?' Wat moest ik daar nu op antwoorden? Ik vond het wat gÍnant om te zeggen dat ik me nog zo gezond als een visje voelde en diste daarom op dat ik 's nachts wel eens kramp in mijn kuiten had. Hij veerde helemaal op, ging fier rechtop staan en zei in ťťn riedel met verheffing van stem: 'Hou op, schei uit, vertel mij maar niks meer, ik weet er alles van, ...... zo begon het bij mij ook!'"
 

zaterdag
10 februari 2018

De Waag, donderdag van 11 tot 15 uur:

Een mooie dag net als de twee dagen ervoor; 's nachts een temperatuur rond de -7,5 Celsius en overdag rond het vriespunt met een mooie blauwe lucht.

Veel aanloop viel niet te verwachten, maar een Duits echtpaar zag het nog wel zitten om bij ons binnen te lopen. Zij verbleven een kleine week in een bungalowpark in Reeuwijk en zochten hun vertier maar in Gouda. Toen ik hun vertelde dat onze klei uit het Westerwald kwam, bleken zij in die contreien te wonen. 

Ja, dat van de klei bleek te kloppen, want er waren daar veel pottenbakkers. Er werd daar zelfs een soort Delfts blauw te worden geproduceerd. Dat er ook pijpenmakers daar waren wisten zij niet. Die zetten trouwens geen merkje op hun kleipijpen, maar 'made in Germany' op de stelen, kon ik hun nog vertellen.

Veel vrije tijd dus, maar dat is best door te komen: een wandeling over de markt, in de winkel van de Waag wat kletsen en met gids Wil gezellig ouwehoeren.

 
zaterdag
27 januari 2018
De Waag, donderdag van 12 tot 15 uur:

De rust was weergekeerd op de markt. De ijsbaan rond het stadhuis was gedemonteerd en de paar kramen van de donderdaagse markt stonden weer op hun eigen plekje.

Door de wisselende openingstijden van het museum was ik in de veronderstelling dat de Waag om vier uur dicht ging. Daarom vond ik twaalf uur voor mij een mooie aanvangstijd, want veel bezoekers zouden er toch niet komen.



Dat klopte ook:
een OekraÔense die de uitgestalde pijpen bekeek en in was voor een praatje, maar mijn demonstratie teveel van het goede vond.
Drie Nederlanders kwamen nog in de loop van de middag voor mijn werktafel.

Het VVV - ook gevestigd in de Waag - vierde het bezoek van 45.000 bezoekers aan hun balie in het laatste seizoen met een grote taart. Op mijn werktafel belandde daarom een lekker stukje daarvan.
 
zaterdag
13 januari 2018
De Waag, donderdag van 11 tot 14:30 uur:

Eigenlijk had ik niet zo'n zin om op pad te gaan: nevelig met een beetje gespetter en waarschijnlijk nauwelijks volk in de Waag.

Bij binnenkomst werd me te verstaan gegeven dat ik rond twee uur mijn biezen moest pakken in verband met de komst van Amerikaanse touroperators. Mooi spijt dat ik niet lekker thuis was gebleven.

Gids Wil en ik mochten toch nog een Japanse en twee Fransen vermaken. Vooral de Japanse had het naar haar zin. Met Wil ging zij op de foto met een Goudse kaas in haar armen en met mij uiteraard met een lange Goudse gelakte pijp aan haar mond. 
zaterdag
6 januari 2018
De Waag, donderdag van 11 tot 16 uur:

Het was nog wel kerstvakantie, maar miezerig weer. Een enkeling die het schaatsen of het kijken ernaar rond het stadhuis zat werd, zou misschien zich in de Waag komen opwarmen.
Het werden er meer dan een enkeling:
drie Fransen,
twintig Nederlanders,
vier Italianen en
zes Spanjaarden.

Ze kwamen aardig verspreid opdraven, zodat gids Wil en ik op ons gemak met een kopje thee ons broodje naar binnen konden werken.

maandag
 1 januari 2018
Opmerkelijk in 2017:
  • Gouda 400 jaar Pijpenstad
    - Interviews met
      * Goudse Post, zie Pijppaat 25/2-2017,
      * deGouda, zie Pijppraat 25/3 en 8/4-2017,
      * Algemeen Dagblad, zie Pijppraat 29/4-2017,
      * Reformatorisch Dagblad.
    - Tv-opnamen Gouwestad bij Ambachtelijk Gouda, zie Pijppraat 13/5-2017,
    - Opnamen t.b.v. promotiefilm gemeente Gouda, zie Pijppraat 1/7-2017,
  • Voor mijn werktafel in de Waag verschenen 770 toeschouwers.
    Geen tellingen bijgehouden van de demonstraties bij Ambachtelijk Gouda, in het Huis van de Stad en het stadhuis Gouda.
  • In de winkel van de Waag gingen 88 door mij vervaardigde pijpen over de toonbank.
zaterdag
30  december 2017
De Waag, donderdag van 11 tot 16 uur:

Een smerige koude wind zou niet veel toeristen naar Gouda lokken. Net als vorige week zou het een rustige middag worden en met gids Wil is dat geen probleem; we kunnen gezellig met elkaar heel wat af keuvelen.

Het pakte heel anders uit:
twee KroatiŽrs,
vier Nieuw-Zeelanders,
zes Amerikanen,
een Pool,
twee Brazilianen,
twee Luxemburgers,
vier IndiŽrs,
vier Zwitsers,
een Taiwanees en
negentien Nederlanders
gaven ons handen vol werk.

Een klein jong ontsnapte aan de aandacht van zijn ouders en beklom als een razende de trap naar de vide. Toen hij bijna bovenaan was, kreeg hij kennelijk hoogtevrees en begon te schreeuwen. Zijn oma was het eerste bij hem, maar zag het ook niet zitten om de steile trap hoger te beklimmen. Nadat oma moed had gevat om nog een treetje hoger te gaan, belandde hij veilig in haar armen.

Zo heeft elk wat wils in het Kaas- en Ambachtenmuseum.
 
zaterdag
23 december 2017



De Waag, donderdag van 11 tot 15 uur:

De ijsbaan was al in gebruik toen ik bij de Waag aankwam. Vorige jaren was hij aangelegd tussen het stadhuis en de Waag, maar nu is hij rond het stadhuis opgebouwd en kan men rondjes rijden zoals op een echte schaatsbaan. Twee avonden is het toegestaan om op noren te rijden, maar snelheid zal er niet gemaakt kunnen worden.

Op mijn gemak heb ik het hele spul kunnen bekijken, want in de Waag kwamen slechts twee Russen opdagen. Zij bekeken nauwelijks mijn werktafel en een pijp voor hen maken hoefde al helemaal niet. Gids Wil wist nog wel een wit voetje bij ze te halen door ze een stukje kaas aan te reiken.
 
zaterdag
16 december 2017

De Waag, donderdag van 11 tot 15 uur:

Het leek helemaal niets te worden; koud en regenachtig. Daarom maakte ik alvast een foto van mijn lege theater.

Dat had ik niet hoeven doen, want
vier Nederlanders en
twee Zuid-Afrikanen
kwamen een kijkje nemen.

Onder de Nederlanders twee jongens van een Middelbare school in Gouda die een werkopdracht hadden een filmpje te maken over een oud gebouw in Gouda. Het verleden en het huidig gebruik moest aan de orde komen. Zij hadden de Waag uitgekozen. Gids Anja deed het verleden en de hedendaagse activiteiten in het museum, terwijl ik wat vertelde over het pijpenmaken.

De twee andere Nederlanders waren een echtpaar uit het oosten van Groningen. Zij waren drie dagen in Gouda en deze donderdag was hun laatste dag. Zij hoorden pas bij aankomst dat vrijdag de interessantste dag was namelijk kaarsjesavond met ook overdag een hoop vertier. Het werd met hen toch nog gezellig toen ik Ede Staal met zijn liedjes t Het nog nooit zo donker west en Mien toentje memoreerde. Verhalen over de bekendste schaatstochten in Groningen t.w. de Noorder Rondritten en de Oldambtritten gingen er ook in als Goudse stroopwafels. …n thuis kunnen zij vertellen in Gouda wat Grunnings te hebben opgestoken: batten (= klunen).
 
zaterdag
9 december 2017
Ambachtelijk Gouda, zaterdag van 11.00 tot 14.00 uur

Een oude dame vierde haar tachtigste verjaardag bij Ambachtelijk Gouda. Zij bracht maar liefst tegen de vijftig familieleden mee. Een club van luitjes van allerlei leeftijden zoals leeftijdgenoten, haar kinderen, kleinkinderen en misschien wel achterkleinkinderen.

De jongens van Ambachtelijk Gouda hadden de stroopwafelbakker, de plateelschilder en in mijn persoon de pijpenmaker opgetrommeld en verzorgden zelf de kaasmaker, de kaarsenmaker en de bierbrouwer.

Terwijl het buiten pijpenkoppen hagelde, was het binnen een gezellige boel. Na binnenkomst kregen de gasten koffie met gebak en daarna werden de oude ambachten bekeken. Toen de lunch voor hen werd opgediend pakte ik m'n spullen in, lepelde nog twee kommen soep naar binnen en hield het voor gezien.
  De Waag, donderdag van 11 tot 15 uur:

Het was tegen de wind in boksen om bij de Waag te komen en er was vanaf twee uur nog meer regen en storm voorspeld. Mijn parkeerplekje was nog vrij, dus dat viel weer mee.

In de winkel waren geen klanten te bekennen en op de Markt was het zeer rustig of liever gezegd er was nauwelijks een hond te bekennen.

In het museum bleef het tot halfeen stil en toen pas druppelde een enkeling binnen:
twee Nederlanders,
een Mexicaanse en
een Japanner.

De jonge Mexicaanse reisde op haar eentje door heel Europa. Toch wel dapper, maar als het mijn dochter was, zou ik me wel zorgen maken.
De Japanner was zeer geÔnteresseerd en moest het naadje van de kous weten. Toen ik hem de foto liet zien van een schilderij van Jan Steen, waarop een man te zien is die een jongetje het pijproken leert, riep hij gelijk uit:
~ Dat schilderij heb ik gisteren in het Mauritshuis in Den Haag gezien. 
De pijprookles was hem echter niet opgevallen.
~ Altijd naar kleipijpen zoeken op Hollandse schilderijen, was mijn advies.
 
zaterdag
2 december 2017
De Waag, donderdag van 11 tot 15 uur:

Eigenlijk had ik m'n handschoenen aan moeten trekken, want het was tamelijk fris. Het advies van mijn vrouw om mijn schipperstrui aan te doen, had ik in de wind geslagen. Terecht, want in de Waag was het lekker warm.

Veel bezoekers kwamen er niet opdraven:
drie Nederlanders,
twee Engelsen en
een Italiaan.

Veel tijd dus om gezellig met gids Wil te ouwehoeren en onze gasten wat amusement aan te bieden. Dat laatste werd zeer gewaardeerd en bij hun vertrek werden volop handen geschud.
 
zaterdag
25 november 2017
De Waag, donderdag van 11 tot 15 uur:

Tegen de wind in was het flink optornen om bij de Waag te komen. Met wat mazzel kwam ik droog aan, want later heeft het even nog aardig geplensd.

Er kwam nog wat volk buurten:
zes Nederlanders en drie Amerikaansen.

Onder de Nederlanders een boerenechtpaar uit de buurt van Hazerswoude. Hij raapte op z'n land regelmatig oude pijpenkoppen en zijn vrouw bewaarde ze in een glazen vaas. Hen kon ik nog wat bijlichten over pijpenmerkjes en hoe de leeftijd van de gevonden koppen te bepalen.


Hij ontdekte bij ons nog een van zijn gereedschappen: de disteltrekker. Boerenjongens die van school thuis kwamen werden vaak direct met dat apparaat de wei ingestuurd om distels te trekken. Distels waren knap vervelend voor zowel mens als dier. Er bestond zelfs een distelwet die verordonneerde op straffe van boetes distels uit tuin en land te verwijderen. Aan 't eind van de vorige eeuw zou deze wet zijn ingetrokken op aandringen van natuurorganisaties. Aantasting van de biodiversiteit. Niet alle boeren waren daar vrolijk van geworden.

Als verrassing had het echtpaar twee boterkarnen in de aanbieding voor het kaasmuseum. De prijs viel mee: gratis mits het inderdaad tentoongesteld zou worden. De manager van de Waag hapte graag toe, omdat het op de foto heel aparte werktuigen waren. Zij gaat ze dus ophalen.

Een vliegende vogel vangt altijd wat; dit keer mooie verhalen en leuke spullen.
 
zaterdag
18 november 2017
De Waag, donderdag van 11 tot 15 uur:

Somber weertje, zo nu en dan wat miezerregen. Gids Wil had geen hoge verwachtingen over het bezoek van deze dag.

't Viel mee:
vijf Nederlanders,
twee Hongaren,
een Duitser en
twee Catalanen.

Toen de Catalanen in mijn theater gingen zitten, ging het gesprek ongeveer zo:
~Waar komen jullie vandaan?, vroeg gids Wil. Zij mompelden iets onverstaanbaars. Wil herhaalde zijn vraag en toen kwam het:
~ CataloniŽ.
~ Aha, Spanje.
~ Nee, nee, nee, CataloniŽ.
~ Wij vochten 80 jaar tegen Spanje, dus succes!
Gelukkig vonden ze het grappig en in de winkel werd nog een pijp aan hen verkocht.

Voor de vrijwilligers van de Waag was om vier uur een borrel met allerlei lekkere hapjes georganiseerd. Om tien over vijf verliet ik het pand met achter de kiezen wat nootjes, een paar stukjes harde worst en twee glazen lekkere wijn. Op naar huis voor de warme prak met aardappels, bietjes en een mals stukje vlees.
 

zaterdag
11 november 2017
De Waag, donderdag van 11 tot 15 uur:

Het was wel heel erg rustig:
twee Belgen,
drie Nederlanders.

Het Belgische en het Nederlandse echtpaar waren zeer geÔnteresseerd en dat betekende dat zowel gids Wil als ik met veel lol onze praatjes kwijt konden.

De derde Nederlander was een medewerkster van het project Gouda 750 jaar. Dat moet in 2022 natuurlijk groots gevierd worden, vandaar dat nu reeds allerlei activiteiten zoals de website 'Goudse geheimen' is opgestart, waarop Gouwenaren iets bijzonders over Gouda kunnen vertellen. Zij kwam speciaal voor het vroegere fenomeen 'Pijpjes halen op de schaats', waarover ik altijd in mijn pijpenshowtje vertel.

Zelf opperde ik dat wellicht de inslagen van brisantgranaten in de overkapping van het perron op het station tijdens de tweede wereldoorlog ook nog wel aardig was om te memoreren, mede omdat veel Gouwenaren daarvan niet op de hoogte zijn. Gids Wil moest bekennen dat hij daar ook nooit over gehoord had. Kortom, ik moet aan de slag om een stukje te schrijven onder de titel 'Zoek de inslagen'. Mooi me zelf in het pak genaaid met een klusje; was ik eigenlijk niet van plan.
 
 
zaterdag
4 november 2017
De Waag, donderdag van 11 tot 15 uur:

Andere dag, andere tijd en brood meenemen; dat is weer even wennen. Wel nu met een muziekje erbij geproduceerd door een draaiorgel.

Kalmpjes aan met bezoekers:
drie Amerikanen,
twee Engelsen en
elf Fransen.

De Fransen spraken geen woord buiten de deur, maar gids Wil was niet te beroerd om mijn gebrek aan Franse spreekvaardigheid te compenseren.



Begin vorige eeuw maakten Goudse pijpenmakers waaronder Goedewaagen van klei lookalikes van de in zwang gekomen houten pijp. Aanvankelijk werd de gemaakte kleipijp voorzien van een bruin verfje voor de ketel en een zwart lakje voor de steel. Later werd alleen de kop van klei gemaakt en daarop werd een bakelieten steel geplaatst. Deze hier maakte ik volgens het eerste concept.

Een ander model kreeg ook deze behandeling en kreeg een plekje in de winkel van de Waag. Binnen een uur ging die over de toonbank.
zaterdag
28 oktober 2017
De Waag, woensdagmiddag:

Een gezelschap van zo'n 30 Amerikanen zou om ťťn uur de Waag komen bezoeken. Reden voor mij om een half uur eerder te beginnen, zodat mijn werktafel op tijd kant en klaar was. Nou het waren er geen dertig, maar hoogstens een stuk of twintig. Na het praatje over het reliŽf door gids Heyme, gingen de yankees naar de tweede etage voor de video over kaasmaken. Na een paar minuten kwamen er al een stel naar beneden stommelen. Nee in pijpenmaken hadden ze geen interesse. Hun gids vertrouwde me toe dat het een eigenaardig groep was; verzot op winkelen en eten en dat de anderen die nog bij de video zaten, iets zouden aanhoren over kleipijpen lag niet in de lijn der verwachting. Dat bleek juist; na de video verliet de hele groep ijlings het pand om zich in de winkelstraten te vermaken.

Gelukkig kwam nog best wat ander volk bij mij buurten:
zes Nederlanders,
een Canadees,
vier Spaansen,
twee Engelsen,
een FranÁaise en
acht Duitsers.

Vanaf 1 november gaat het winterrooster met beperkte openingstijden bij de Waag in. Ik ga dan mijn kunstje op donderdag vertonen van 11.00 tot 15.00 uur. Weer eens wat anders.
zaterdag
21 oktober 2017
De Waag, woensdagmiddag:

Na de roet- en aswolken van de bosbranden in Portugal van dinsdag scheen de zon weer volop. In de winkel van de Waag was het rustig; men bleef liever lekker in het zonnetje lopen of op een terras zitten aan de markt. In het museum ging het wel:
negen Nederlanders,
twee Engelsen wonend in Vietnam en
twee Nieuw-Zeelanders.

Eigenlijk had ik meer grootouders met hun kleinkinderen verwacht vanwege de herfstvakantie. Die hadden kennelijk het motto 'Binnen zitten kunnen we nog de hele winter'. De gids nam om vier uur de benen en ik heb nog even gewacht met het inpakken van m'n bullen. Om half vijf nam ik de kuierlatten om op m'n gemak naar huis te peddelen.
 
  Mazzel

Het artikel in deGouda nr 37 is terug te vinden door hierop te clicken.
Daarna om hier terug te keren linksboven.

Toch wel een beetje mazzel dat ik buiten schot bleef. Ook ik kan absoluut niet tippen aan de vakbekwaamheid die Steef van Loon als pijpenmaker tentoonspreidde. Jammer dat hij dit niet meer laat zien, misschien kan iemand hem overhalen regelmatig eens te showen hoe zo'n lange Gouwenaar wordt gemaakt. Mij lukte het niet hem daartoe te bewegen.
 
zaterdag
14 oktober 2017

Goudse stadhuis, zaterdagmiddag:

Onder het motto Waar rook is, is vuur uit Erasmus' Lof der Zotheid demonstreerde ik op uitnodiging van Ambachtelijk Gouda het pijpenmaken in het stadhuis.

Het hele gedoe van optochten in middeleeuwse kleding en met doedelzakmuziek is ter ere van Erasmus die hier nog gestudeerd heeft. Bij aankomst lag de kleding voor Tinus, de plateelschilder, en mij reeds klaar. Veel te mooi eigenlijk voor een gewone pijpenmaker. Daarom geen verkleedpartij voor mij en bovendien kan ik aan mijn eigen plunje ongegeneerd mijn vette en met klei besmeurde handen afvegen. Werkt wel zo gemakkelijk.

Aan belangstelling geen gebrek op deze Zotte Zaterdag; van half twee tot half vijf bijna voortdurend publiek voor de werktafel van Tinus en mij. Om vijf uur verliet ik volkomen uitgeluld het stadhuis met een doos exquise bonbons.
 
zaterdag
7 oktober 2017
De Waag, woensdagmiddag:

Er is nog steeds wat aanloop:
een Japanse,
een Taiwanese,
zeven Nederlanders.
Deze keken in ieder geval naar mijn showtje.

Er liepen zoals altijd meer figuren rond, maar sommigen hadden alleen belangstelling voor het praatje over het gebouw van de gids en de video over kaas. Er zijn ook lieden die wat rondkijken en 'm dan snel weer peren. Het kan natuurlijk zijn dat ze denken
~ Potdorie, die lui moeten we extra betalen.

Aan het eind van mijn verhaal bied ik altijd een oude pijpenkop aan als aandenken. Er zijn gasten die even twijfelen, maar als ik ze gerust stel met de woorden 'Gratis souvenir' tasten ze toch toe. Zij waren dan toch kennelijk bang dat ik ze een paar euro vraag, nadat ze er eentje hebben gepakt. Overigens was er eens een wat oudere man die beleefd antwoordde met de woorden 
~ Nee dank je, ik heb al een ouwe kop.
 
zaterdag
30 september
2017
De Waag, woensdagmiddag:

Op weg naar de Waag was het nog enigszins mistig en fris, maar nog geen uur later brak het zonnetje flink door en werd het aangenaam. De terrassen op de markt waren gezellig bezet.

Over het bezoek geen klachten:
twee Belgen,
twee Engelsen,
twee Duitsers,
een IndiŽr,
twee Russen,
vier Brazilianen en
tien Nederlanders.

Sir John French waarover ik in Pijppraat van 25 augustus j.l. schreef, moet wel een indrukwekkend figuur zijn geweest in Engeland. Vandaag weer een Brit die alles van hem wist; hij had zelfs het huis van de generaal bezocht.

De vader van het Braziliaanse gezin had flink de smaak van de pijpen te pakken. Na mijn showtje zocht hij een pijpenkop met een merkje uit en moest natuurlijk de maker opzoeken. Het was er een uit de achttiende eeuw en kreeg er eentje uit de zeventiende bij. Wel twee keer moest hij van mij bevestigd krijgen dat ze echt uit die tijd waren. Vrolijk vertrok hij en kwam even later terug rennen om nog een foto van mij te maken met een Jan Steen pijp in mijn hand. Zelfs met oude pijpenkoppen kun je mensen blij maken.
 
zaterdag
23 september
2017
De Waag, woensdagmiddag:

Geloei van sirenes, bonkende muziek, gegil en geschreeuw: de kermis. Met de ramen dicht was het binnen nog wel te harden.

Kalmpjes met het bezoek:
vijf Duitsers,
vijf Nederlanders,
twee Schotten en
even twee Poolsen.

Omdat zij op mijn webstek hadden gezien dat ik alleen op woensdag demonstraties gaf, waren twee Duitsers vanuit Duitsland rechtstreeks naar de Waag gekomen  Uiteraard moesten zij het naadje van de pijp weten. Heel gezellig dus. De twee Poolsen daarentegen bleven bij mij kijken totdat de rest van hun gezelschap naar de tweede etage ging om de video over het kaasmaken te bekijken. Tja, ook interessant.

zaterdag
16 september
2017
Ambachtelijk Gouda, zaterdag:

Hiernaast de bruikbare restanten van de demonstratie voor een gezelschap van zo'n veertig personen. Ze moeten nog drogen, wat worden bijgewerkt en zijn dan gereed voor de oven.

De jongens van Ambachtelijk Gouda hadden mij uitgenodigd hun pijpenmakerij te bemannen. Altijd gezellig en dit gezelschap was in feeststemming, want hun gastheer was jarig. Zijn gasten gingen eerst aan de koffie met gebak, daarna de verschillende huisjes van de oude ambachten bewonderen om vervolgens van een rijkelijke lunch te genieten. Er wordt wat afgevreten vandaag de dag.

De Waag, woensdagmiddag:

Code rood voor Zeeland, Noord- en Zuid-Holland en de eilanden vanwege storm. Aanvankelijk twijfelde ik om op pad te gaan, maar tegen elfen werd het code oranje en heb ik mijn werkplunje maar aangetrokken en ben op de fiets gesprongen.
Niet voor niets, want
negen Nederlanders,
een Nieuw-Zeelander,
een Duitse,
twee ServiŽrs en
twee Schotten
maakten hun opwachting.

Op de markt was het stil: de curiosamarkt was afgelast. Storm met windstoten zouden vermakelijke taferelen opleveren, maar daar zitten de kraamhouders ook niet op te wachten.
 
zaterdag
9 september
2017

De Waag, woensdagmiddag:

De curiosamarkt was weer paraat nadat de kooplieden vorige week verstek hadden laten gaan. Wel niet op volle sterkte, maar zo veel publiek viel er ook niet te verwachten; vakanties voorbij en niet zo lekker weer. De pijpenverzamelaar kwam in ieder geval bij ťťn kraam ook nog aan zijn trekken.

Ook in de Waag was het rustig:
een Amerikaan,
twee Brazilianen,
vier Nederlanders.
 
De matige opkomst kwam goed uit, want de pijpenmakerij kreeg bezoek van een journalist van een plaatselijk weekblad en een fotografe die een studieopdracht had om aan een bepaalde kwalificatie te voldoen.
De journalist moest een artikel schrijven over 400 jaar Goudse pijpen maken en wilde mij daarover interviewen. De opdracht van de fotografe was om een sociale fotoserie te maken. Zij had daar terecht het pijpenmaken voor uitgekozen. De sociale, vrolijke, interessante aspecten van het pijpenmaken kwamen met deze jongelui ruimschoots aan de orde. Er werd zelfs een belletje geblazen.
 
zaterdag
2 september
2017
De Waag, woensdagmiddag:

Doelloos zwierven wat toeristen over de Markt; de kraamhouders hadden de curiosamarkt afgelast vanwege het verwachte slechte weer. 't Viel wel mee, want ik bereikte zonder regenzeiltje droog de Waag.

Welkom aan mijn werktafel mocht ik heten:
vier Nederlanders,
vier Italianen,
vier Tsjechen,
twee Engelsen,
vijf Duitsers.

Eťn van de Duitsers was een secure kerel. Toen de pijp klaar was, was hij niet te beroerd om me triomfantelijk op een kleine oneffenheid te wijzen. Even was ik van plan om te vertellen dat ik een aanhanger was van de imperfectie, maar ik wist niet wat aanhanger in het Duits was. Met m'n vinger wat spuug uit m'n mond gehaald en daarmee over het plekje gestreken. ~ Zufrieden?
Hij kon ermee leven.
 
zaterdag
26 augustus 2017
De Waag, woensdagmiddag:

~ Sir John French, zei een Engelsman onmiddellijk toen ik de pijp rechts liet zien met de aankondiging dat deze pijp gemaakt was ter ere van de hoogste commandant van de geallieerde troepen in de eerste wereldoorlog. Zo sterk had ik het nog niet meegemaakt. Hij bleek historicus te zijn, vandaar. In Pijppraat van 5 mei 2012 vertelde ik over deze pijp: zie http://home.hccnet.nl/dj.van.maanen/pijppraat2012/

Een blik op mijn geklei wierpen:
twee Belgen,
vijf Nederlanders,
drie Engelsen en 
een Duitser.
Onder hen de directeur van onze kaasboer en die van de Oostenrijkse/Duitse superkaasboer die onze kaasboer inlijfde. Onze kaasboer huurt de Waag van de gemeente, maar wat de nieuwe baas er allemaal van vindt, blijft gissen. Het leek een geschikte peer, maar voor het zelfde geld denkt hij: ~ Wat moeten we hier in vredesnaam mee?
  

zaterdag
19 augustus 2017
De Waag, woensdagmiddag:

Voor mijn werktafel zat al een gezin met twee jonge kinderen te wachten. Eerst maar de beker met zeepsop met twee pijpen voor hun neus gezet, zodat ze konden bellen blazen en ik rustig m'n spullen op tafel kon installeren.

Er kwamen:
vier Duitsers,
vier IsraŽli,
drie Amerikanen,
een Ier,
vier Nederlanders,
vier Fransen en
vijf Italianen.

Onder hen drie studenten van de Universiteit van Belfast. Met een van hen bleek ik bevriend te zijn via Facebook, dus dat werd handje schudden. Gelukkig was er ruimte om hen een Vip-behandeling te geven en dat werd gezellig. Natuurlijk moest er met de mannen een foto gemaakt worden om op Facebook de achterban te verwittigen dat zij bij de stadspijpenmaker in Gouda waren.
 
zaterdag
12 augustus 2017
De Waag, woensdagmiddag:

~ Kijk, dat is nou onze stadspijpenmaker, zei een oma tegen haar kleindochter. Na eerdere kwalificaties van een Amerikaanse met 'You are a real pipe professor', van een voorbij fietsende vrouw toen ik eens de Waag verliet met 'Dag pijpenmakertje' en van gids Heyme die me bij bezoekers steevast aankondigt met 'onze meester pijpenmaker', vond ik deze wel heel bijzonder. Daarom afficheer ik me voortaan maar als stadspijpenmaker van Gouda. Een beetje status kan geen kwaad voor mijn gehobby. 

De eerste anderhalf uur was het lekker rustig maar daarna kwamen ze opdraven. Totaal uiteindelijk:
zeventien Nederlanders,
vijf Fransen,
twee AustraliŽrs,
twee Welshmen en
vier Duitsers.
 

zaterdag
5 augustus 2017
De Waag, woensdagmiddag:

Gezapige drukte op de curiosamarkt en hele kalme handel volgens gids Wil. Hij staat daar bijna elke week met een kraam om zijn in de loop van zo'n vijftig jaar met passie verzamelde bullen aan de man te brengen.
~ De toeristen die hier arriveren, maken eerst zonder iets te kopen een rondje langs alle kramen. Gaan vervolgens een poos op een terras zitten met een drankje om daarna nog een rondje te maken en te verdwijnen zonder enige aankoop, vertelde Wil. Hij had nog wel een oude prent aan een paar Russen verkocht.

In het theater van de pijpenmaker een goede bezetting:
een Canadese,
dertien Fransen,
tien Nederlanders,
zeven Chinezen uit Hongkong en 
een Amerikaan.

Fransen krijgen bij mij meestal een verkort showtje vanwege mijn ontoereikende Franse vocabulaire, maar deze hadden mazzel. Gids Heyme droeg mijn normale verhaal in perfect Frans voor. Hij heeft mij dat zoveel keer horen debiteren dat hij dat ook uit zijn hoofd kent. Een perfect staaltje van duo-presentatie: Heyme praten en ik maken.
 
zaterdag
29 juli 2017
De Waag, woensdagmiddag:

Het wordt steeds lastiger om m'n fiets bij de Waag kwijt te raken. Deze keer stond alles tegen het gebouw vol en moest 'm een eind verderop stallen. Ik krijg de indruk dat er een stel oude rammelkasten tegen de Waag staan die als langparkeerders kunnen worden gekwalificeerd. Volgende week zal ik er wel een paar een eind van de Waag weg zetten. Wel snel natuurlijk want als er een lokfiets van de politie tussen zit, wordt dat ook weer een onverkwikkelijke situatie.

Op de curiosamarkt was het gezellig druk. Over het weer hadden toeristen en kraamhouders niets te klagen; zonnetje en een behaaglijke temperatuur. In de Waag lekker wat aanloop:
twintig Nederlanders,
drie Duitsers en
vijf Koeweiters.

Toen ik de lui uit Koeweit vroeg waar zij vandaan kwamen, verstond ik Quit. Later het nog eens aan een van die gasten gevraagd en weer Quit. Het heeft even geduurd voor ik op Koeweit kwam.
Bij de Nederlanders was een groepje van negen personen die een dagje uit waren. Dat werd een lollige boel met veel vragen en een mooie kans om allerlei lulverhalen op te hangen. De slotvraag van een van hen was:
~ Als je een pijp opsteekt, komt de tabak altijd iets omhoog. Hoe komt dat?
In het verre verleden had ik 'm meer gehoord, maar wist het antwoord niet meer en zei maar zoiets van de tabak wil de roker begroeten.
~ Nee, zei de vragensteller, de tabak wil zien wat voor sul er aan de andere kant van de pijp zit.

 
zaterdag
22 juli 2017
De Waag, woensdagmiddag:

Voor de namiddag was code oranje afgegeven vanwege een naderend onweerscomplex. Daarom was ik om twaalf uur al present om tijdig voor de buien om vier uur af te kunnen nokken en misschien nog net droog thuis te komen. Het bleek mee te vallen. Tegen drieŽn was er even een stevige bui met bliksem en windstoten en dat was het.

In de Waag was het bloedheet en na het gereedzetten van mijn spullen waren ferme zweetplekken aan de voorkant van mijn overhemd zichtbaar.

Op bezoek bij het pijpenmaken kwamen:
4 Fransen en
15 Nederlanders.

Na de bui ben ik nog even de Curiosamarkt opgelopen om een luchtje te scheppen. Daar kwam ik nog een aardig pijpenrekje tegen die ik voor dertig euro inclusief de pijpen mijn eigendom mocht noemen. Jammer voor de kraamhouder, maar ik kom al om in dat soort parafernalia.
 
zaterdag
15 juli 2017
De Waag, woensdagmiddag:

In de stromende regen fietste ik naar de Waag. Terwijl ik daar mijn tas van de fiets los prutste, veranderde de waterstroom in wat gedruppel.
Een uur later was de markt inmiddels droog gewaaid. Er waren weinig kramers op komen dagen en die nog aanwezig waren, gingen hun spullen inpakken.

Op de eerste etage van de Waag zaten al mensen op me te wachten en na het uitstallen van m'n spullen kon ik gelijk aan de bak.

Ondanks het slechte weer van voor de middag kwamen toch nog wat lieden voor mijn werktafel:
vier Belgen,
vijf Duitsers,
zes Fransen,
drie Nederlanders,
een Welshman,
een Litouwse,
twee Engelsen en
een UPP (unidentified present person).

Terwijl ik om kwart voor vijf aan 't opruimen was, kwamen nog twee bezoekers aanhobbelen. Geen enkel probleem; ze kwamen morgen wel kijken naar het pijpenmaken. Ik kon hun troosten met de woorden:
~ Dat wordt wel volgende week.

zaterdag
8 juli 2017
De Waag, woensdagmiddag:

Het was wel mooi weer, maar niet met zo'n mooie blauwe lucht als hier op de foto. Warm was het wel en zeker op de eerste etage waar ik huis. Bij het klaar zetten van m'n spullen brak het zweet me uit.

De cameravrouw die vorige week vrijdag bij Ambachtelijk Gouda m'n kunstje filmde zat al op mij te wachten. Zij wilde nog wat aanvullende opnamen maken met publiek erbij. Dat kon, want er kwamen
zeven Nederlanders,
drie Engelsen,
drie Spanjaarden,
drie Amerikanen en 
twee IndiŽrs.

Zo'n promotiefilmpje over Gouda duurt hoogstens een minuut of vijf en mijn bijdrage zal hoogstens een flits zijn van een paar seconden. Voor de zekerheid heb ik het visitekaartje van Carpe Lunam aan haar gegeven, zodat mijn pijpenmakerij kan worden vermeld in de aftiteling. Dat mag ik dan hopen.
 
zaterdag
1 juli 2017
Ambachtelijk Gouda, vrijdag van 13.30 tot 16.00 uur:

De jongens van Ambachtelijk Gouda hadden mijn hulp ingeroepen om de pijpenmakerij te bemannen. Een filmploeg kwam namelijk bij hun opnames maken voor een promotiefilm voor de gemeente Gouda. De filmploeg bestond slechts uit een vrouw, maar zij wist wel van wanten. Net als bij de plateelschilder, de stroopwafelbakker en de anderen ambachten liet zij mij eerst vertellen wat ik precies ging doen, maakte vervolgens een plan de campagne voor de cameraopstelling en hakte mijn voorstelling in partjes in. Geluid hoefde ik niet te maken, want een later toegevoegd leuk muziekje zou de zaak opvrolijken. Ging het mis dan was het geen probleem, want dan begonnen we dat onderdeel gewoon opnieuw. Zo gezegd, zo gedaan.

Omdat er daarna nog wat bezoekers kwamen, heb ik voor die lui ook nog maar een kleipijpje gemaakt.
 
  De Waag, woensdagmiddag:

Met een aangename temperatuur reed ik in mijn bloesje naar de Waag, maar amper binnen begon het te regenen. Over bezoek hoefde ik niet ongerust te zijn; op de rol stond een gezelschap van meer dan twintig personen. Op de curiosamarkt was het ook rustig.
Een droge plek bood de Waag voor:
drie Amerikanen,
een Engelsman,
een Hongaarse,
vier Spanjaarden en
22 Nederlanders.

Het gezelschap bestond uit belastingambtenaren. De stemming zat er niet echt in bij deze gasten. Weinig feedback bijvoorbeeld, terwijl bij bedrijfsuitjes vaak wat lolbroeken zich laten horen. Wellicht speelde de ambtelijke hiŽrarchie een rol.
  
 zaterdag
24 juni 2017
De Waag, woensdagmiddag:
Buiten volop zon en zowel buiten als binnen behoorlijk warm. Om twaalf uur was ik al present vanwege het bezoek om half een van een IsraŽlische groep. Zij arriveerden een dik kwartier later en na het beklimmen van de trap naar de eerste etage zakten zij vermoeid op de stoelen neer. Vermoedelijk kas kapot van de stadswandeling. Gelaten hoorde de groep het verhaal van gids Heyme aan, vertrok naar de 2e etage - zonder de mogelijkheid mijn pijpengedoe een blik waardig te keuren - om een gedateerde video over kaasmaken over zich te laten storten en stommelde oververhit een andere trap af om de zon weer op te zoeken.

Wel interesse hadden:
twee Amerikanen,
twee Zwitsers en
achttien Nederlanders.

Onder de Nederlanders was een gezelschap van zeventien personen van een bedrijf uit de omgeving van Gouda. De performance van gids Loek en mij werd met een applaus beloond.
 
zaterdag
17 juni 2017
De Waag, woensdagmiddag:

De curiosamarkt was weer op volle sterkte aanwezig. De vorige week werd het nog afgelast vanwege de weersomstandigheden. Nu hadden de kraamhouders niets te klagen over het weer; zon, warm en maar een beetje wind.

Als er deze markt is, pikken we in de Waag altijd wel een graantje mee. Het aantal bezoekers viel inderdaad niet tegen:
acht Nederlanders,
twee Fransen,
twee Amerikanen,
drie Letten en
vier MaleisiŽrs.

Onder de bezoekers was een vrouw die zeer argwanend was. Zeker twee keer vroeg zij zich hardop af:
~ Is dat nu echt zo of is het gewoon een mooi verhaal?
Vertellend over het Goudse pijpen halen op de schaats kwam zij met:
~ Ja zeg, kom toch even.
…n toen kon ik haar overtroeven met de foto uit 1933 van de Goudse Courant waarop schaatsers uitgedost met Goudse pijpen op hun kleding staan.

Winkelchef van de Waag Maria vroeg vorige week om wat pijpjes met gezellige kleuren. Vandaag bracht ik er een drietal mee. Of deze pijpen met mazelen onder de leden aantrekkelijk genoeg zijn voor kopers, blijft afwachten.
 

zaterdag
10 juni 2017
Het Huis van de Stad, zaterdag 10.00-14.00 uur:

Stichting Goudse Pijp nodigde mij uit om in het nieuwe gemeentehuis kleipijpen te maken. Er was daar een open dag voor de bewoners van Gouda; konden ze bijvoorbeeld onder andere naar de tiende etage om de stad van daaruit te bekijken. Allerlei organisaties mochten bovendien kond doen van hun activiteiten.

Op de eerste etage was voor mij een kraam geplaatst om te laten zien hoe een Goudse pijp wordt gemaakt. Dat was een gezellig plekje en ik kreeg veel aanloop. Veel mensen willen zelf ook een verhaal kwijt. Dat gaat dan over gevonden pijpenkoppen, bellen blazen met een pijp, artrose in de polsen tot het overlijden van een echtgenoot tijdens de vakantie.
Zo ben ik dan bezig: nu en dan een kleipijp maken, de rest van de tijd over pijpen vertellen en slap ouwehoeren over van alles en nog wat.
 

  De Waag, woensdagmiddag:

't Was geen dag om een leuke stad te bekijken: knap fris en een flinke wind. De curiosamarkt was om die reden al afgelast. Uit het raam van de Waag was de slechte opkomst van toeristen te zien; de markt was bijna geheel verlaten.

In de Waag hadden we toch niet te klagen over bezoek:
drie Brazilianen,
zeven Nederlanders,
zeven Amerikanen,
een Portugees en
vijf Polen.

De Polen waren flitstoeristen. Snel wat foto's nemen van de pijpen, vragen waarvan de pijpen waren gemaakt, hup de trap op naar het kaasgedeelte, daar een rondje gemaakt en wegwezen. Tja als je veel wil zien, moet je haast maken.
 
zaterdag
3 juni 2017
De Waag, woensdagmiddag:

Op m'n gemak kon ik al mijn spulletjes uitstallen, want er was volgens gids Heyme sinds twaalf uur nog geen bezoeker geweest. Dus ook geen volk dat op mij zat te wachten. 

Na een uurtje kwam er eindelijk een ouder echtpaar opdagen. Zij kwamen uit Willemsoord en hadden besloten om van hun dagje NS-vrijreizen een tochtje naar Rotterdam te maken. Toen zij in de trein hoorden dat de trein in Gouda stopte, besloten zij om toch maar een dagje Gouda te doen. Goede beslissing, want de rest van de middag kwam er geen hond opdagen.

Op de markt een pijpje rokend zag ik een gezelschap op de fiets voor de Waag stoppen en de Waag binnengaan. Snel een fotootje gemaakt van de fietsen met hun gele tassen en mij naar binnen gespoed. Helaas voor gids Heyme en mij kwamen de Engelse jongeren slechts souvenirs kopen.

Zo bleef de teller op twee hangen.
 
  Ambachtelijk Gouda, dinsdag van 11.00 tot 14.00 uur:

Op verzoek van Ambachtelijk Gouda trad ik in hun pijpenmakerij op als ambachtsman. Zij kregen bezoek van een bus vol met Zeeuwen en gunden hun bezoekers mijn showtje. Natuurlijk vond ik het ook leuk om te doen en het bleek reuze gezellig. Het was voornamelijk een ouder publiek en een gedeelte bleef lekker in de kantine zitten om met een kop koffie wat te ouwehoeren. De rest stroopte de verschillende ambachtshuisjes af zoals de bierbrouwerij, de stroopwafelbakkerij, de plateelschilder, de pijpen-, de kaas- en kaarsmakerij. Dit maal stal de plateelschilder de show; terecht want hij maakt de prachtigste borden en tegels.
     
  Voor oudere PIJPPRAAT naar Archief