pijpenmakerij Carpe Lunam

| Wegwijs | Van toen tot nu | Pijpenoogst | Pijpenmaken| Pijppraat | Archief |

zaterdag
29  juni 2019

In 't voorbijzwemmen (33)

De meeste mensen hebben zo hun vaste gewoonten. Ik maak daar geen uitzondering op: in het zwembad bijvoorbeeld zo mogelijk o.a hetzelfde omkleedhokje, opbergkastje en douche.

Vrijdag dook ik het water in en borstcrawlde naar de overzijde. Bijna daar aangekomen hoorde ik de badmeester roepen: ‘Dick.... Dick, wat krijgen we nou, wat maak je me nou toch weer!’. Ik zwom naar hem toe en vroeg wat er aan de hand was. Hij: ‘Ik vertel net deze twee leerling-badmeesters dat de mens een geweldig gewoontedier is en toen kwam jij binnen. Ik voorspelde dat je je hand naar mij zou opsteken, je handdoek op de brandslang zou leggen en als er geen dames met droge haren vlakbij zwommen het bad zou induiken. Als je boven kwam zou je vijf slagen borstcrawlen, op je rug draaien, even watertrappelen en met de schoolslag naar de maten van de gespreksgroep zwemmen. Het ging helemaal goed tot de vijf slagen borstcrawl, dat werden er nota bene twaalf. Waarom deed je dat nou?’ Geen flauw idee, maar hij had gelijk, dit had ik nooit eerder gedaan. Ik bood m’n excuses aan voor mijn inconsistente bewegingsgewoonten. 
 
zaterdag
22  juni 2019

 







donderdagmiddag:

Met maar liefst twee bussen kwam dit gezelschap afkomstig van de Veluwe bij ons op visite. In mijn pijpenmakerij passen geen 109 personen, zodat ik een aantal keren een pijpje maak en mijn verhaal afsteek. Bij één daarvan riep ik nadrukkelijk: 'Speciaal voor de vrouwen ...... de bruidspijp!' Tot mijn stomme verbazing peerden alle aanwezige vrouwen 'm en bleef ik met kerels over. Dachten ze nou dat ik een schunnig verhaal ging ophangen?  

dinsdagmorgen:

Ruim veertig Brabanders bekeken de oude ambachten en foerageerden bij ons. Zij lieten Gouda verder links liggen en na het bezoek bij ons gingen zij spelevaren vanuit Alphen a/d/ Rijn. Goed gezien van ze, want het was mooi weer.
 
zaterdag
1 juni 2019
Brillenboer ziet wat in kleipijpen:

Een vroegere collega van de Waag zond me een scan van een ansichtkaart die hij had ontvangen van zijn brillenboer. 'Ik moest gelijk aan jou denken', schreef hij erbij vanwege de daarop afgebeelde pijpen.

Dat had hij goed gezien, want de brillenboer had een foto van mijn webstek gebruikt om zijn brillen aan de man te brengen.  Het linker plaatje is van mij, rechts staat de kaart de brillenboer. Prachtig toch.
 
Keramiekdagen donderdagmiddag:

Al die vazen, poppetjes en andere snuisterijen hoefde ik eigenlijk niet te zien, maar naar de aangekondigde glasblazer was ik heel nieuwsgierig. Zeker omdat ik vroeger in mijn jeugd een paar weken als vakantiewerk op een glasblazerij heb gewerkt. De glasblazer bleek een man uit Syrië te zijn die het oorlogsgeweld in zijn land was ontvlucht en nu in Gouda probeert zijn bedrijf weer op te bouwen. Met zijn oven waar de hitte vanaf sloeg, probeerde hij op de markt zijn kunsten te vertonen. Provisorisch had men een tent voor hem neergezet, maar windvrij zat hij echter niet en dat was eigenlijk wel nodig. Geblazen glas moet namelijk heel langzaam afkoelen en in een glasblazerij is daar een speciale oven voor. Toen de glasblazer voor zijn toeschouwers een prachtig vaasje met allerlei kleuren had geblazen en hij het van de blaaspijp wilde halen, waaide er ineens een koude wind over zijn kunstwerkje. Gevolg daarvan was dat het vaasje zomaar knapte. Even zo goed was het toch aardig hem aan het werk te zien.
 
zaterdag
25 mei 2019

Utreg, me stadsie, daar gebeurt van allerhand

Eerdaags is het weer mogelijk in Utrecht een rondje per boot te maken via de Stadsbuitengracht oftewel de singels. Een stukje van de Catharijnesingel moet nog opnieuw worden uitgegraven en dan is de cirkel weer rond. Wij gingen het rondje wandelend en  begonnen langs de Catharijnesingel ter hoogte van de Mariaplaats. Daar lag de zaak nog dicht, maar al snel liepen we langs het water.

Ter hoogte van de Geertekerk groeide een stevige boom schuin omhoog over het water. Een jonge vent zag dat als een uitdaging en rende omhoog tegen de boom op tot hij door takken niet meer verder kon. Daar begon hij zich te realiseren dat hij zich in de nesten had gewerkt en ging eerst maar even zitten om te overdenken hoe hij terug moest komen.  Enigszins onzeker ging hij weer staan, draaide zich voorzichtig om en toen voetje voor voetje weer terug. Behouden kwam hij uiteindelijk met een paar grote stappen weer aan de wal.

Daarna belandden we via de Tolsteegsingel op de Maliesingel. Daar werden we door een nette heer aangesproken: 'Als iedereen gek wordt, ga ik mezelf ophangen'.  'Doe maar niet', was mijn advies, 'zelf ook gek worden is ook een optie'. Lachend vervolgde hij zijns weegs. Na de Wittevrouwensingel kwamen we op de Weerdsingel. Halverwege daar doken we café Weerdzicht in om wat te eten en te drinken. 't Bleek een echt buurtcafé, waar volop plat Utrechts werd gesproken; gezelligheid troef. Vanaf dit café was het nog maar een peulenschilletje om in de buurt van Utrecht CS te komen.
    
 

 


donderdagmiddag:

Voor de verhalen van Rein, Eric, Gert, Kees, René en mij schoven maar liefst 54 Belgen bij ons aan.

'Zou 't allemaal wel waar zijn?', hoorde ik een Vlaamse tegen haar man zeggen. Dat klonk mij als muziek in de oren.

woensdagmiddag:

Uit het oosten van het land kwamen 43 vrouwen de ambachtshuisjes bezoeken. Qua leeftijd een gemixte club, maar wel leergierig. Vooral het maken van de kop van de pijp vonden zij voor een vrouw niet om te doen om dat er redelijk veel kracht moet worden gebruikt om de stopper in de mal te drukken. Ik vertelde hen dat een Ierse pijpenmaakster door de stopper aan een soort hefboom vast te zetten zij op een eenvoudige manier met één hand de stopper de mal indreef. Tevredenheid alom over zoveel vrouwelijk vernuft.
  

zaterdag
18 mei 2019






woensdagmiddag:

Zo tegen de veertig bezoekers uit de omgeving van Aalsmeer stapten uit de bus om gezellig met elkaar en met ons wat te kletsen in en om de vakwerkhuisjes van Ambachtelijk Gouda. Wij natuurlijk over ons oude ambacht.

dinsdagmiddag:

De geur van stroopwafels lokt iedereen naar Kees, onze bakker. Sommigen blijven de hele bezoektijd bij hem hangen om maar goed te kunnen proeven.
Maar liefst twee bussen met totaal 79 luitjes die ons kwamen bekijken.

 
zaterdag
11 mei 2019







woensdagmorgen:

De bus met 53 gasten zou om half elf arriveren en daarom was ik om tien uur present om mijn werkplaatsje gebruikersgereed te maken. Het werd wat later belde de reisleidster vanwege een open brug. Uit eindelijk kwam de club een uur later binnen. 

Mooi tijd om wat bij te praten met Gert die ditmaal de plateelschilder vertegenwoordigde. Hij verspilde zijn tijd niet, want tijdens ons geklets schilderde hij gewoon nog wat engeltjes. Op tafel had hij ook nog een witte vaas staan waarmee hij ongeveer halverwege was met beschilderen. Een heel fijne beschildering in blauw, waarvan het eindresultaat best bijzonder zal zijn.

Bij het gezelschap hadden zoals gewoonlijk de vrouwen de overhand, maar deze keer waren er opvallend veel kerels bij. De leeftijden varieerden van stokoud tot in de vijftig.

Zij besloten het bezoek met een lunch, waardoor ik ook nog wat mee kon knabbelen en soep naar binnenslurpen.
 
zaterdag
20 april 2019
Op de fiets naar Schoonhoven

Op stille zaterdag oftewel paaszaterdag zijn we op de fiets gestapt om weer eens een tochtje naar Schoonhoven te maken. Het was prachtig weer, precies lekker om te fietsen.

De heenreis deden we via Stolwijk en voor Bergambacht doken we de polder in richting Schoonhoven. Een weggetje met veel geitenboerderijen, waarvan we ons afvroegen of die net zoveel armoe veroorzaken als in Noord-Brabant.

In Schoonhoven hebben we min of meer een vast plekje om naar toe te gaan; bij de haven met het zicht op de Lek en het veer. Daar hebben we ons meegebrachte broodje op gegeten om daarna langs de Vlist weer terug te fietsen. Het leek wel een bloesem tocht; bijna overal bij de boerderijen witte of roze bloeiende fruitbomen.

Zelf hadden we ook wat kleur gekregen en dat mocht onderhand wel weer eens.
 
zaterdag
13 april 2019






donderdagmorgen:
Een gezellige club van tegen de veertig personen kwam bij Ambachtelijk Gouda aanwaaien en zocht warmte, koffie en stroopwafels. Én natuurlijk het geouwehoer van de ambachtslieden.‬

woensdagmorgen:
Bij het gezelschap van 70 vrouwen was de bruidspijp een succesnummer. Op de avond voor de trouwerij overhandigde de bruid haar bruidegom een lange Goudse pijp versierd met bloemen. Als teken van dienstbaarheid stopte zij de pijp en gaf hem vuur. De mare ging dat als de pijp mocht breken het huwelijk ook naar de ratsmodee ging. Voorzichtigheid dus geboden met het smijten van servies en het slaan met deuren.‬
 
zaterdag
6 april 2019
Limburgs Museum:

Met Ankie op naar Venlo voor het Limburgs Museum met 50 jaar Thielen. Per trein ging het nog redelijk vlug: één keer overstappen in Utrecht en binnen twee uur van Gouda naar Venlo.

De tentoonstelling werd als volgt aangeprezen:
'Machtige veelluiken vol realistische beelden die bol staan van fantasie, dramatiek en poëzie. Evert Thielen (1954) maakt kunst die overrompelt. Ter ere van zijn 50-jarig kunstenaarsjubileum keert de schilder terug naar zijn geboorteplaats.'

Daar rondlopend kwam het kwam het voorgaande niet zo bij mij als niet kunstkenner binnen. Toch was ik al dik tevreden met twee schilderijen waarop een pijp stond afgebeeld.

In de zaal met vrouwelijke naakten stonden twee bedaagde mannen het schoons te aanschouwen en hoorde ik één van hen zeggen: 'Vis jij nog steeds, Geert?'

zaterdag
30 maart 2019







donderdag van 10.15 tot 13.00 uur:

Maar liefst 3 keer kwam de vraag: ‘Mijn opa rookte vroeger een pijp waarop een plaatje tevoorschijn kwam. Hoe kan dit nou?’
Ik leg dan de werking van een doorrokertje aan de bezoekers (34) uit.
Mijn slotzin dan: ‘Opa’s kleinkinderen kwamen iedere week kijken in hoeverre hij opschoot en
  hij rookte zich de hele week te barste om het plaatje te voorschijn te toveren’.


dinsdag van 10.15 tot 13.00 uur:

Bezoekers (48) uit Noord-Holland verlangden zo sterk naar Ambachtelijk Gouda dat zij bijna een uur te vroeg arriveerden.

René trommelde de nog niet aanwezige ambachtslieden als de gesmeerde bliksem op, dus toen Eric ze het Goudse kuitbier liet proeven, zaten de plateelschilder, de stroopwafelbakker en de pijpenmaker start klaar.
 
zaterdag
23 maart 2019
vrijdagavond:

En toen ineens was Alex Roeka met zijn prachtige liedjes en zijn schlemielige  en komische conferences in de Goudse Schouwburg. 

't Was trouwens een tijd geleden dat Ankie en ik zo heb gelachen, het is een soort slap geouwehoer waar ik de slappe lach van krijg. Het was in de kleine zaal, want er zijn niet zo veel mensen die hem kennen. Gelukkig was het helemaal uitverkocht, dus wellicht een volgende keer wordt de grote zaal voor hem beschikbaar.

Alex zong liedjes van zijn laatste cd 'En toen ineens' en als toegift nog wat andere liedjes. Voor ons die van zijn gebrom houden in ieder geval een geslaagde avond.
zaterdag
16 maart 2019








zaterdag van 16.30 tot 18.30 uur:

Het is dat René van Ambachtelijk Gouda me nog een berichtje stuurde anders had ik het bezoek van deze familiebijeenkomst glad vergeten. Een stel uit Woerden was veertig of vijftig jaar getrouwd en kwam dit met zo'n veertig personen bij ons vieren. Het werd ook tijd om weer eens een pijp te maken anders zou ik het nog verleren.

Het waaide nogal flink en Ankie drong erop aan dat ik met de auto zou gaan, maar dit soort gezelschappen komt meestal niet met een touringcar, zodat de parkeerruimte bij het gebouw wel bezet zou zijn. Dat bleek ook zo te zijn, dus ik was blij dat ik op de fiets was gegaan.

Gezellige luitjes die niet te beroerd waren om zelf wat te vertellen. Dus gruwelijk geouwehoerd, sterke verhalen opgehangen en aan het eind kreeg ik het compliment: "Prachtige verhalen, maar grote twijfel of het allemaal waar is. Dat dondert trouwens niet'.
 
zaterdag
16 februari 2019
Goudse Schouwburg, donderdagavond:

Vorig jaar kreeg mijn vrouw voor haar verjaardag twee toegangsbewijzen voor de theatershow of hoe dat ook heette moge met de naam De dag dat ik Robert Long ontmoette..... Er zouden liedjes van Robert Long gezongen worden door een viertaal artiesten bijgestaan door een bandje.
Voor Ankie is dat kaassie als liefhebber van zijn liedjes en ik vind ze niet onaardig.

De voorstelling was geafficheerd als première en de rode loper was voor ons als bezoekers uitgelegd. Wat me erg verbaasde dat de toeloop enorm was en het leek helemaal uitverkocht.

De artiesten en het bandje zongen en speelden er vrolijk op los. Tussen de liedjes door werden wat sketches opgevoerd waarvan naar mijn gevoel de lulligheidfactor gemiddeld was.

In de pauze kwam ik zwemmaat Bart nog tegen. Hij vertelde dat Robert Long nog zijn collega was geweest bij de Hema in Utrecht. Robert was daar etaleur en toen hij van de zang zijn beroep maakte, kreeg hij bij zijn afscheid daar een strijkplank.
 
zaterdag
9 februari 2019
Katten in Vianen

Op pad naar Vianen. Speciaal op verzoek van Ankie gingen we daar naar het Stedelijk Museum om geschilderde katten te bekijken.

Het waren werken van Henriette Ronner-Knip en de tentoonstelling heette MIAUW! Katten in de kunst. Een stuk of dertig geschilderde katten, een enkele hond en een glazen kast waar de schilderes de te schilderen kat inzette om 'm bij de les te houden.

Veel van de schilderijen waren te koop; kennelijk ging de verzamelaar zijn collectie opruimen. Het hiernaast afgebeelde portret was de mooiste en ook te koop. De prijs: niemand wist het.

In dit soort musea vind je vaak iets over de geschiedenis van het stadje, maar de andere tentoonstellingsruimtes waren hartstikke leeg. De daarover aangesproken medewerkster van het museum vertelde dat de kamers leeg gemaakt waren voor het eerdaags inrichten van andere tentoonstellingen. Lekker dan.

Na nog een rondje door het centrum gelopen te hebben, zijn we naar het busstation aan de snelweg gewandeld voor de terugreis.
 
zaterdag
26 januari 2019
In 't voorbijzwemmen (32)

~ Hebben jullie Frans Derks in De Wereld Draait Door gezien?, vraagt Herman aan de zwemmaten. Frans Derks was een toparbiter met typische fratsen. Zo droeg hij bijvoorbeeld altijd een heel kort voetbalbroekje en lag hij vaak overhoop met de bobo's van de KNVB. Herman kon zijn verhaal kwijt, want sommigen hadden niet gekeken:

~ Die 88-jarige Frans Derks was nog geen steek veranderd, dus het werd een vrolijke boel. Tafelheer Hugo Borst merkte als voetbaljournalist tegen het eind van het interview op dat Frans zelf eens had verteld dat Europacup wedstrijden met Duitse clubs die hij had gefloten de Duitsers nooit als winnaars uit de bus waren gekomen. ‘Is dat zo....., is dat zo .......?’, vroeg Frans zich twijfelend af en vervolgde met: ‘Ik wil er het volgende over kwijt.

De oorlog heeft in onze familie buiten proportioneel huisgehouden en daar wil ik hier niet verder over uitweiden. In het verleden floot ik in Polen de kwartfinale tussen een club uit Tychy en FC Köln. Met mijn grensrechters arriveerde ik een dag van te voren in Polen en wel zo vroeg dat we nog een bezoek konden brengen aan het in de buurt gelegen vernietigingskamp Auschwitz.

Een verschrikking, niet voor te stellen wat een vreselijke dingen mensen elkaar aan kunnen doen. Huilend kwamen wij de poort van het voormalige kamp uit. De volgende dag stelde één van de grensrechters voor om nogmaals het kamp te bezoeken. Samen hebben we nogmaals het kamp bezocht, maar weer kwamen we huilend de poort uit. Voor mij is het onbestaanbaar dat het ooit gebeurd is, maar het is wél gebeurd.
‘s Avonds verloor FC Köln met 2-1, iedereen mag ervan denken wat hij wil.’
 
zaterdag
19 januari 2019






woensdag van 11 tot 13 uur:

De eerste bus vol met liefhebbers van oude ambachten arriveerde al dit nieuwe jaar. De plateelschilder, de stroopwafelbakker, de bierbrouwer en de pijpenmaker konden na de inleidende en bezielende woorden van de spreekstalmeester aan de bak.

Het gezelschap kwam uit de buurt van Ridderkerk en bestond uit grijze duiven. Natuurlijk duikt iedereen na de verwelkoming door Rein Boot en het proeven van bier onder leiding van Eric eerst naar de stroopwafelbakker. Daarna krijgen Tinus - de plateelschilder - en ik pas de aandacht. Het gezelschap bleef lunchen om vervolgens naar het centrum van Gouda te vertrekken.
 
zaterdag
12 januari 2019
Algemeen Dagblad van 8/1-2019:

Maandag werd ik gebeld door Maarten Molenaar, één van de verslaggevers van het AD hier in Gouda. Hij voelde zich aangesproken door mijn mededeling van vorige week dat ik in de Waag de pijp aan Maarten gaf. Hij wilde daarover graag een verhaaltje voor zijn krant maken.
Dat werd een telefonisch interview met hem, dat resulteerde in twee artikelen in het AD van dinsdag. Laat in de middag kwam nog een fotograaf langs om even wat plaatjes te schieten.

Rechtsboven een link naar het korte inleidende artikel en hier links een link naar het wat langere artikel met foto's uit een eerdere reportage van twee jaar geleden. Terug naar hier via het pijltje linksboven in dat scherm.

En de volgende dagen natuurlijk het commentaar van Jan en allemaal. Het begint met reacties op Facebook en Twitter, maar ook uiteraard woensdag in het zwembad en bij de tandarts. Gelukkig allemaal positieve en grappige reacties.
 
maandag
 31 december 2018
Bijzonderheden 2018:

In 2018 keken 463 mensen naar het pijpenmaken in de Waag, een flinke daling ten opzichte van 2017 die voor een klein gedeelte is te wijten aan mijn afwezigheid in november en december.

De verkoop van kleipijpen liep als een trein. Er gingen 181 stuks over de toonbank van de Waag.

Per 1/1-2019 geef ik in het Kaas- en Ambachtenmuseum de kleipijp aan Maarten. Het is na 12½ jaar leuk geweest en ik ben het museum erkentelijk dat ik daar zo'n tijd mijn 'pijpenshowtje' mocht opvoeren.

Voor Ambachtelijk Gouda blijf ik in hun pijpenmakerij hand- en spandiensten verrichten.

dinsdag 
20 november 2018
De Waag donderdag 8/11-2018
van 11 tot 15 uur:

Weer eens present in de Waag na wat weken dat ik een longontsteking te boven kwam. Het zou wel niet al te druk worden en dat kwam goed uit, want ik werd vergezeld van Ad, een leerling pijpenmaker. Voor het goede kwamen er net nog te veel luitjes:
acht Nederlanders,
twee Duitsers,
drie Canadezen.

Ad heeft nog wel een pijp gerold, maar verder zijn we niet gekomen.
Naar huis op de fiets werd nog een heel gedoe; last van kortademigheid. 
~ Na een nachtje slapen komt alles weer goed, was mijn motto.
Dat bleek iets te optimistisch, want de volgende dag belandde ik in het ziekenhuis, diagnose: een klaplong. Vervolgens bivakkeerde ik 9 dagen in het ziekenhuis. 
 
zaterdag
6 oktober
2018







Vrijdag van 10 tot 13 uur:

Met twee bussen arriveerden de Goudse oudjes. Het duurde even voordat iedereen boven was, want er waren nogal wat rolstoelers die met de traplift omhoog gehesen moesten worden.

Het was een publiek met kennis van zaken: 'Mijn opa was pijpenmaker bij Zenith', 'De broer van mijn vader bakte stroopwafels', 'De zus van mijn grootmoeder was plateelschilderes', enz.

De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Een tamme boel:
twee Nederlanders en drie Engelsen kon ik mijn pijpenshowtje voorschotelen.
 
zaterdag
29 september
2018
De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Kermis op de markt en dat betekent een bonk herrie in de Waag.

Aanvankelijk geen bezoekers die de Waag achter een kinderattractie hadden gevonden. Dat kwam mij goed uit, want de gids van dienst was niet komen opdagen. Na half vier eindelijk wat reuring:
drie Duitsers,
vier Nederlanders,
twee Amerikanen en
twee Israëli.

De film over het kaasmaken op de tweede etage was op 'repeat' gezet en ik vertelde naast mijn gebruikelijk showtje ook nog wat over het oude reliëf. Toch wat sober allemaal, als je meer dan vier euro entree moet betalen.
 
zaterdag
22 september
2018

Ambachtelijk Gouda, woensdag:

In actie daar voor twee sessies; om elf uur kwam een touringcar met meer dan vijftig Limburgers en om half drie zou een club fietsers uit Reeuwijk de huisjes van de ambachtslieden komen bekijken.

Na koffie met gebak verspreidden de zuiderlingen zich in het ambachtskwartier. Sommigen spraken zo zwaar dialect dat ik ze moest manen om geen 'buitenlands' te spreken.

De club peddelaars zouden aanvankelijk met 24 personen komen, maar uiteindelijk kwamen er maar vijftien opdagen. Zij bleven mooi bij elkaar, zodat ik maar één keer m'n verhaaltje hoefde af te draaien.
  
zaterdag
15 september
2018









Donderdag van halfelf tot halfeen:

Een club dames uit Limburg kwam met een luxe touringcar Gouda bezoeken. Eerst gingen zij bij ons uitvoerig aan de koffie met gebak om daarna de huisjes van de ambachtslieden te bekijken.

Een van de vrouwen ging bij mij in de pijpenmakerij in het Limburgs dialect
gelijk in de aanval met: 
~ U moet ons wel de hele waarheid vertellen.
Uiteraard heb ik ze met allerlei (ook onzin-) verhalen bestookt.

 

De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Gouds Montmartre oftewel de curiosamarkt werd voor dit jaar de laatste keer gehouden. Geen denderend weer; zo nu en dan een miezerige regen en daardoor weinig volk op de been.

In het Kaas- en Ambachtenmuseum liep het ook niet storm:
vier Duitsers,
vier Belgen en
een Nederlander.

De Nederlander was een zwemmaat, die mijn prietpraat in het zwembad kwam verifiëren. Zo werd het met hem toch nog een gezellige boel.

zaterdag
8 september
2018







Woensdagmorgen en
donderdagmiddag:

Het is in september aardig druk bij Ambachtelijk Gouda. Voor de jongens Boot is het echter nog te rustig. Het liefst hebben zij twee bussen per dag zoals afgelopen zaterdag. En als die lui dan nog blijven lunchen, begint het voor hen ergens op te lijken.

Woensdag was het een bus of liever gezegd een luxe touringcar met zo'n vijfenveertig vrouwen uit Rozenburg. Zij bleven bij ons lunchen om daarna de Goudse glazen in de Sint-Janskerk alhier te bezoeken.

Donderdag een gemengd gezelschap uit de buurt van Breda. Zij hadden al in het centrum van Gouda rondlopen sjouwen en waren het knap zat.
~ Zullen we maar wat gaan drinken?, hoorde ik een paar keer tijdens mijn pijpenshowtje. Het signaal om snel een eind aan mijn verhaal te breien om met een paar diehards door te kletsen over van alles en nog wat.
 
zaterdag
1 september
2018
Ambachtelijk Gouda, zaterdagmiddag:

Bij Ambachtelijk Gouda was het volle bak: eerst een gezelschap van zo'n 45 personen uit Twente en daarna een bus vol - ca 60 bezoekers - uit de Kempen.

Zeker na het bierproeven zat de stemming er goed in. Dus naast het geouwehoer over pijpenmaken ook veel gelachen.


De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Op weg naar de Waag viel er een flard regen. Het hield echter gauw op, zodat ik m'n regenzeiltje in de fietstas kon laten.

De bezoekers bij mij waren:
acht Nederlanders,
twee Ieren en
vier Amerikanen.

Een span uit de Achterhoek heeft zowel gids Heyme als mij met eigen belevenissen bestrooid. Zij staan op nummer één op de lijst met populaire gasten.

En dan nog dit:
In de Nieuwehaven - nu een straat in Gouda - ligt een uniek putdeksel; waarschijnlijk het enige ter wereld met een afbeelding van kleipijpen. Vroeger woonden en werkten hier zeker 180 pijpenmakers en was het de plek waar een pijpenmarkt werd gehouden.
 
zaterdag
25 augustus 2018
De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Gids Heyme was weer present na een paar vakantieweken, dus we werkten weer in een vertrouwde samenstelling. Door de gespreide toestroom van bezoekers hebben we amper wat bij kunnen praten; hij was bezig op de zolder met kaas en ik op de eerste etage met de kleipijpen.

Aan bezoekers geen gebrek:
twee Turken,
tien Duitsers,
twee Canadezen,
vier Fransen,
vier Mexicanen en
twee Nederlanders.

Met de vier Fransen had ik mazzel, want een jonge Fransoos vertaalde mijn Engelse uiteenzetting.

Op Twitter plaatste ik een foto van de enige pijpenoven in Europa die nog behouden is gebleven. Die staat nog in volle glorie in Weert, terwijl er nota bene in Gouda geen enkele meer is te vinden. Het commentaar was dat in Gouda geen pijpenovens zijn geweest. Dat leek mij dan weer sterk, omdat pijpenfabrieken zoals van Goedewaagen en Van der Want hun pijpen niet gingen bakken bij een pottenbakker zoals in het begin van de zeventiende eeuw werd gedaan.
    
zaterdag
18 augustus 2018
De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Het was niet zo warm als vorige week. Toen had ik maar weer een snipperdag opgenomen, want in een oververhitte Waag te zitten, had ik geen puf in. Tenslotte doe ik het allemaal voor mijn eigen lol.

Bezoek zat:
twee Italianen,
vijf Nederlanders,
drie Duitsers,
een Braziliaan,
twee Spaansen,
drie Mexicanen en
vijf Amerikanen.


Één van de Nederlanders informeerde of ze vroeger ook al een pijpenrager gebruikten om de pijp schoon te houden. In ieder geval werd in de vorige eeuwen het pijpenstrootje - een moerasplant - daarvoor gebruikt. Arme kinderen liepen huis aan huis te leuren met bosjes pijpenstrootjes om een centje te verdienen. Goede oude tijd.

De drie Duitsers - man, vrouw en een tiener wonend in de buurt van de Bodensee - waren schaatsliefhebbers en bij mijn verhaal over het Goudse pijpjes halen op de schaats werden ze pas echt enthousiast. Zo zat ik midden in de zomer met mijn Hollandse schaatsjes een demonstratie schaatsen onderbinden te geven.
  
zaterdag
4 augustus 2018
De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Vorige week tropenverlof genomen vanwege de hittegolf. Het leek deze dag iets minder warm en daarom naar de Waag getogen. Daar had ik me mooi op verkeken; het was binnen niet om te harden. Buiten de Waag waaide een zacht windje en als er geen klanten waren, ging ik verse lucht happen. De markt en omgeving behoren overigens tot het hitte-eiland waar de temperatuur een paar graden hoger is dan de rest van de stad.

Bezoekers genoeg:
dertien Nederlanders,
drie Polen en
tien Engelsen.

Om de moed erin te houden, schonk gids Els een glas water in voor bezoekers die hun watertekort wilde aanzuiveren.
 
zaterdag
28 juli 2018
Een droevige en tevens warme week met een hittegolf.

Op woensdag liet ik de Waag schieten; ik nam tropenverlof, want met de voorspelde temperaturen is het daar niet te harden.

Op donderdag was in De Meern de begrafenis van mijn allerbeste zwager Henk. Hij kreeg daar een waardig afscheid met toespraken van zijn kinderen en kleinkinderen. Ook een medelid van zijn wandelclub en ik spraken een woordje. 's Middags kwamen Ankie en ik mede door de warmte enigszins afgemat thuis.

Vrijdag was de op één na warmste dagen ooit in Nederland. De Bilt zorgde er om 11.20 uur voor dat het vrijdag met 35,4 de warmste 27 juli ooit is. Later in de middag werd een temperatuuur van 38,1 graden bereikt. Het record 38,6 graden van 23 augustus 1944 in Warnsveld werd dus niet gebroken.
Op mijn metertje in de achtertuin werd het 37,3 graden maar die voldoet niet aan alle eisen wat betreft de opstelling voor een betrouwbare juiste meting.
's Avonds viel er gelukkig 14,1 mm regen, waarmee onze lege regenton gelijk weer vol was.

Vrijdagavond het fenomeen van een totale maansverduistering. Tussen half tien en elf uur ben ik naar een plek gelopen met een goed uitzicht op het gebeuren. Lauw loene met de pet op: door wat bewolking was de rode maan niet te zien. De planeten Venus en Jupiter zag ik wel, maar Mars die in de buurt van de maan stond, niet.

zaterdag
21 juli 2018
De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Wederom met een brandende zon op m'n bol naar de Waag gefietst. Het houdt maar niet op met de warmte.

Op de curiosamarkt was het gezellig druk en zo te zien was er levendige handel.

De Waag was inmiddels flink opgewarmd en het van de zolder halen van mijn spullen kostte me wel wat zweetdruppels. Bezoekers kwamen ook nog bij mij kijken:
vier Fransen,
vier Engelsen en
drie Zweden.

Zeven Canadezen gingen met gids Heyme direct naar de tweede etage om de video over kaasmaken te bekijken. Daar is het nog warmer, dus die vluchtten daarna snel het gebouw uit.
 
zaterdag
14 juli 2018
De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Het houdt maar niet op: het blijft maar mooi weer. Wel daardoor een taak erbij in de vorm van bijna om de dag het water geven aan de plantjes in mijn tuin. Ik haal het water met twee gieters uit de vlakbij gelegen singel. Goede training om de armspieren gangbaar te houden.

In de Waag heerste rust alom:
twee Nederlanders,
twee Duitsers,
twee Belgen en 
zeven Amerikanen
keken naar het pijpenmaken.

De Nederlanders waren twee Friese vrouwen. Een mooie gelegenheid om weer eens de paar Friese woorden te spuien die ik in militaire dienst heb geleerd.
 
zaterdag
7 juli 2018
De Waag, woensdag van 13 tot 16.30 uur:

Alweer mooi weer en de zon scheen onbarmhartig op de kramen van de curiosamarkt. De bezoekers zochten de schaduw tussen de kramen of op de terrassen.

Het aantal kijkers in het Kaas- en Ambachtenmuseum was niet om over naar huis te schrijven:
een Argentijnse,
zes Duitsers en
twee Nederlanders.

Gids Heyme nam om vier uur de benen en ik pakte mijn spulletjes in. Lekker vroeg thuis.
zaterdag
30 juni 2018
Ambachtelijk Gouda, woensdag:

Bij Ambachtelijk Gouda heb ik een kast (mal) ter beschikking, waarmee ik reliëfpijp Mijntje maak. Deze pijp is vernoemd naar Willemina (Mijntje) de Zitter (1761-1830) de vrouw van Matthijs (Tijs) Boot pijpenmaker te Gouda wonend aan de Zeugstraat en voorvader van de jongens Boot van Ambachtelijk Gouda. Mijntje was de oudere zuster van Dirkje de Zitter, voormoeder van mijn kleinzoons.
Vandaar.

Met de maten daar voor volk uit De Lier ieder ons eigen showtje opgevoerd. De 47 bezoekers hadden het best naar hun zin en een aantal wilde ook hun eigen verhaal kwijt. Zo begonnen iemand over het Goudse pijpen halen op de schaats waaraan haar vader nog eens had meegedaan. De Lier heeft trouwens een schaatsmuseum, waarin natuurlijk aandacht wordt besteed aan dit fenomeen. Zij hebben daar een natuurijsbaan die meestal na wat vorst als eerste in bedrijf is. Gezellige praatjes terwijl buiten de temperatuur opliep naar 29 graden.
 
zaterdag
23 juni 2018
De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Het weerbericht gaf aan dat het een prachtige zomerse dag zou worden.
Toen ik naar de Waag fietste was daar niets van te merken; behoorlijk fris en bewolkt. Ik was blij dat ik een jekkie aan had. Pas tegen drieën brak ineens de zon door en steeg de temperatuur tot boven de 25 graden.

Op de curiosamarkt was het heel rustig en in de Waag liep het ook niet storm:
drie Israëli,
twee Belgen,
twee Nederlanders,
vier Duitsers en 
een Poolse.
 
zaterdag
16 juni 2018
Ambachtelijk Gouda, donderdag:

De bus met bezoekers stond al voor het gebouw van Ambachtelijk Gouda toen ik arriveerde. Het gezelschap van zo ongeveer veertig personen was al uitgestapt en verzamelde zich in de kantine voor koffie en gebak.

Genoeg tijd voor mij om mijn spulletjes in de pijpenmakerij uit te stallen. Plateelschilder Tinus en stroopwafelbakker Kees kwamen vlak na mij binnen en installeerden zich in hun werkplaats.

De luitjes kwamen uit de buurt van Deventer en waren zeer geïnteresseerd in onze kunstjes. Vooral het plateelschilderwerk van Tinus steelt de show.

Na de lunch vetrok de bus richting het centrum van Gouda om daar zijn klanten af te zetten.

De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Kalme boel in de Waag en dat bleef de hele middag zo. Bij mijn werktafel meldden zich in de loop van de middag:
vier Duitser,
twee Russen en
twee Amerikanen.

De Amerikanen hadden een kwartiertje uitgetrokken om het Kaas- en Ambachtenmuseum te bekijken. Mijn bijdrage was een kort gesprek van hoogstens vijf minuten. 
 
zaterdag
9 juni 2018
De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Het was korte broeken-weer, want de zon scheen uitbundig en de temperatuur zou oplopen naar dertig graden. Het was nog wel te harden in de Waag en het was geen volle bak:
zes Nederlanders,
twee Oostenrijkers en
een Australiër.

Mooi tijd om tussendoor even over de curiositeitenmarkt te scharrelen. Natuurlijk even kijken of er nog leuke pijpen in de aanbieding waren. Slechts wat houten pijpen in een rekje kwam ik tegen. Zo te zien niet veel zaaks.

Ambachtelijk Gouda, dinsdag:

Van een uur of tien tot één uur kwam een bus met tegen de zestig personen op bezoek. Grappig is dat er gelijk een run naar de wc's is, waar dan gelijk een file ontstaat. De bussen hebben tegenwoordig wel een wc aan boord, maar de chauffeurs manen hun passagiers naar mijn idee aan om hun boodschap zoveel mogelijk elders te deponeren.

Eerst gaat de hele club aan de koffie met gebak om daarna de kunsten te bekijken van Kees als stroopwafelbakker, Gert als plateelschilder, mij als pijpenmaker en de jongens van Ambachtelijk Gouda met bier, kaas en kaarsen. Om half één vertrokken de luitjes naar Delft. Ook mooi.
  

zaterdag
2 juni 2018
De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

De temperatuur zou oplopen tot zo'n dertig graden en dat was ook zo. Tegen het eind van de middag waren onweer en hoosbuien voorspeld en dat was ook al waar. 

Slechts drie Nederlanders kwamen bij mij op bezoek. Durfals natuurlijk die toch op pad gaan met code oranje.

Om een uur of vier zaten verschillende medewerkers van de Waag op hun telefoontje de buienradar te bekijken. Geruststellende berichten: bij de een pas regen om zes uur, bij een ander tegen zevenen. De dreigende wolken gaven een heel ander beeld en om kwart voor vijf kwam de eerste hoosbui. Om vijf uur minderde het wat en met m'n regenzeiltje om wist ik nog goeddeels droog thuis te komen.
 
zaterdag
26 mei 2018
Ambachtelijk Gouda, woensdag en donderdag:

Van maandag tot en met donderdag kon ik in actie komen bij Ambachtelijk Gouda. Mijn keus viel op woensdag en donderdag, bij de Waag nam ik daarom een snipperdag op.

Woensdagmiddag een bus vol uit de Zeeuwse contreien. Donderdagmorgen een gezelschap onder leiding van een dominee uit de omgeving van Apeldoorn dat in de middag de Sint Jan ging bezoeken. 's Middags een groep uit Brabant.

Leuk is het contrast te zien tussen deze twee groepen uit verschillende delen van ons land. Bij m'n verhaal over de bruidegoms pijp, waarbij de bruid aan de bruidegom een versierde pijp aanbiedt, daarna de pijp stopt en aansteekt als teken van dienstbaarheid aan haar toekomstige echtgenoot, vond de eerste groep dat eigenlijk wel normaal, terwijl bij de Brabantse vrouwen hilariteit ontstond.

Totaal wel zo'n honderd personen op bezoek en met de maten van Ambachtelijk Gouda is dat geen enkel probleem.
    
zaterdag
19 mei 2018
De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Met het zonnetje op m'n bol naar de Waag gefietst, maar het was nogal frisjes.

Terwijl ik mijn spullen klaar zette, wachtten al twee bezoekers om te zien hoe een kleipijp wordt gemaakt.
Deze middag kwamen bij mij kijken:
een Indiase,
een Nederlander,
twee Engelsen,
drie Filipinos,
twee Belgen en
twee Amerikanen.

Onder het mom van Pijpart wat ongebruikelijk versierde pijpen in de winkel van de Waag gelegd. Benieuwd of daar nog kopers voor opdagen.
 
zaterdag
12 mei 2018

 

Ambachtelijk Gouda, vandaag van 11 tot 13 uur

Samen met Kees, de stroopwafelbakker, en
Rein, de ceremoniemeester, Eric, de plateelschilder, en René, de bierbrouwer, de oude ambachten voor het voetlicht gebracht.
Het was een verjaardagsfeest en de jarige wilde wel eens wat anders voor zijn ongeveer veertig gasten. Dat lukte wonderwel, want de stemming zat er aardig in.

De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Donderdag begonnen de Keramiekdagen in Gouda. Vandaar dat ik maar wat extra pijpen had meegebracht zodat het pijpenmandje in de winkel van de Waag lekker vol lag.

Voor mijn werktafel verschenen:
vier Nederlanders,
twee Fransen en
vijftien Chinezen.

Na het praatje van gids Heyme, waarbij hun eigen gids tolkte, belandden de Chinezen bij mij, Hun gids had al de benen genomen, zodat mijn geouwehoer geen zin had. Wel waren zij druk in de weer om weet ik niet wat allemaal met hun iphone vast te leggen. Een Chinese jongen van het gezelschap kocht nog een oranje pijp, hoorde ik later.
 

zaterdag
5 mei 2018
De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Blauwer kon de lucht niet zijn, maar fris was het nog wel. Vanuit de ramen van de eerste etage had ik weer vrij uitzicht op de markt, want het podium opgebouwd ten behoeve van koningsnacht was inmiddels verdwenen.

Het bezoek aan mijn werktafel kon er mee door:
vier Nederlanders,
een Canadese,
vier Polen en
drie Tsjechen.
Voorbij liepen om en nabij vijftien Chinezen voor een kaasproeverij. Zij hadden haast, vandaar.

Het drietal uit Tsjechië was een filmploeg die een film maakte over Nederland. Een kwartier besteedden zij aan het pijpenmaken en drie kwartier aan mijn verhalen over schaatsen. Bij nader inzien vonden zij dat interessanter dan het geouwehoer over kleipijpen. Dat kwam zo. Tijdens mijn praatje over Goudse pijpen halen op de schaats vroeg de regisseur of ik Martina Sáblíková kende. Ja, die kende ik wel. Zij was in ieder geval een geduchte concurrente van onze Nederlandse schaatssters. Bovendien waren de verschillende typen oude schaatsen - Friese doorlopers, houten noren, Hollandse schaatsen, botjes, zwierschaatsen, ijzeren kinderschaatsjes - aan de wand naast mijn werktafel en een foto van de molens bij Kinderdijk met schaatsers aanleiding om daarover stevig uit te pakken. De dag ervoor hadden zij Kinderdijk gefilmd en dat was een mooie aanvulling daarop. Al met al stond ik me daar flink uit te sloven met het onderbinden van schaatsen, het voordoen hoe gezwierd werd en wat dies al meer zij. Als zij niet te goeder trouw zijn, kunnen zij voor het zelfde geld daarvan een komisch filmpje maken waarin ik de clown speel oftewel voor joker sta. Het zij zo.
 
zaterdag
28 april 2018
De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Voor de Waag werd een knots van een podium opgebouwd. In de Koningsnacht treden daar een aantal artiesten op ter verhoging van de feestvreugde. Er is ruimte voor het gehele Concertgebouworkest, maar dat komt in ieder geval niet. Wel heb ik de naam Typhoon horen noemen en de entree zou € 12,50 bedragen.
~ Hoe groter het podium hoe kleiner de artiest, lijkt mij overigens.

Toch konden wat mensen de Waag nog vinden:
vijf Engelsen,
een Amerikaanse,
een Japanner,
twee Nederlandsen,
twee Oostenrijkers en 
drie Fransen.

Zeventien Australiërs kwamen kaasproeven, maar voortgedreven door hun gids lieten ze het pijpenmaken links liggen.
 
zaterdag
21 april 2018
Ambachtelijk Gouda, donderdag van 10 tot 13 uur:

Het was een drukke dag bij de jongens van Ambachtelijk Gouda: 's morgens zo'n honderd vrouw en 's middags bijna zestig personen die kwamen kijken. Het eerste gezelschap waren vrouwen uit de buurt van Dalfsen en de tweede groep kwam uit Fijnaart.  Het was prachtig weer en de mensen waren in opperbeste stemming.
~ Hoe heet is het in een brandende pijp?, was de meest opmerkelijke vraag.
~ Geen idee, moest ik bekennen. Later heb ik het opgezocht: zo'n 300 tot 500 graden Celsius las ik tot mijn verbazing.

De Waag, woensdag van 10.30 tot 17 uur:

Een ver familielid moest in Gouda een reünie organiseren voor een tiental schoolvrienden en omdat de meesten van hen als student waarschijnlijk aan een pijp hebben lopen lurken, kwam ik in de picture. Het liefst om een uur of elf, reden waarom ik wel zeer vroegtijdig de Waag betrad. De mannen bivakkeerden zo'n anderhalf uur bij me, zodat bijna alles van de kop en de steel aan de orde kwam. Een gezellig clubje dat me nog beloonde met een leuke fles wijn.

In de loop van de dag huppelden nog wat bezoekers rondom mijn werktafel, zodat de totale score kwam op:
veertien Nederlanders,
vier Duitsers,
acht Australiërs en Amerikanen,
twee Canadezen.

Voor Oranjeklanten liggen in de winkel nog een paar oranje geverfde pijpen klaar. Benieuwd of die nog voor Koningsdag de deur uitgaan.
 

zaterdag
14 april 2018
Ambachtelijk Gouda, vrijdag van 14 tot 16 uur:

De jongens van Ambachtelijk Gouda hadden het die dag druk. Er zouden twee groepen verschijnen: een bezoek van een gezelschap van 35 personen uit het Westland en ondernemers/buren van Ambachtelijk Gouda.

Met de oudjes uit het Westland werd het heel gezellig. Sommigen hadden zelf in hun jeugd aan het 'Goudse pijpjes halen op de schaats' meegedaan. Een vrouw bekende dat ze zo moe was geweest dat ze bijna de gehele terugreis naar huis was voortgeduwd. Thuis kon ze toch trots de opgehaalde Goudse pijp laten zien.
Wat minstens drie keer werd gevraagd was: 'Hoe komt dat gaatje nou in de pijp?'. Bedoeld werd natuurlijk het rookkanaal en dat gingen ze dan ook zien.

Ambachtelijk Gouda, woensdag van 12 tot 15 uur:

Voor de afwisseling bij de Waag een 'snipperdag' genomen om voor een gezelschap uit Den Haag mijn kunstje op te voeren bij Ambachtelijk Gouda. Het bleek een groep ouderen van een Joodse instelling. Voor mij natuurlijk totaal onbelangrijk, maar het was wel opvallend dat dit mij een aantal keren werd toevertrouwd. Desalniettemin ontiegelijk slap geouwehoerd met jan en alleman.
 
zaterdag
7 april 2018
 De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Het was best aardig weer. Dat had ook het schaduwcollege van B & W in de gaten. De mannen beraadslaagden naast de ingang van de Waag.

Aan toeschouwers bij het pijpenmaken geen gebrek:
vier Amerikanen,
zeven Belgen,
vijf Engelsen,
vijf Duitsers,
zeven Nederlanders en twee Engels sprekenden, waarvan ik de nationaliteit niet wist te achterhalen.
 

zaterdag
31 maart 2018
 De Waag, woensdag van 13 tot 17 uur:

Het regende nog net geen pijpenstelen, maar met m'n regenzeiltje was het nog wel te doen.
Gids Heyme liep op klompen rond: z'n schoenen en sokken waren kletsnat. Bij de Wybra had hij gauw een paar geitenwollen sokken gekocht en met de versierde klompen van de Waag stapte hij vrolijk rond.

Het werd een rumoerige middag:
vier Polen,
zes Duitsers en
meer dan negentig Belgen.

De Belgen - studenten van een hoge school uit Wallonië in de leeftijd van 16 tot 20 jaar - hadden zich gesplitst in twee groepen; een club van dertig kwam om halfdrie en daarna om halfvier daagden er zestig jongeren op.

Gids Heyme sprak het volk in perfect Frans toe en ik zonder bezwaren van hun kant in het Engels. Na afloop van de eerste seance klaagde een docente dat ik te snel en godbetert te intellectueel Engels sprak. Waarschijnlijker is dat zij geen touw kon vastknopen aan mijn steenkolenengels. 
 
zaterdag
24 maart 2018
De Waag, donderdag van 13 tot 17 uur:

Gelukkig kwam ik droog over naar de Waag. De weersverwachting was: 's morgens regen, 's middags droog. En zo was het ook ongeveer.

Op de markt was het stil, maar een groepje toeristen onder leiding van een gids schuivelde al rond het stadhuis. Zij kwamen niet bij ons op bezoek, maar wel:
negen Nederlanders,
twee Canadezen,
drie Duitsers en
een Amerikaanse.

Volgende week ga ik mijn kunstje weer op woensdag vertonen.
 
zaterdag
17 maart 2018
De Waag, donderdag van 11 tot 15 uur:

Afgelopen zondag een berichtje van de Waag:
~ Kun je veertig pijpen leveren?
Ja dat kon ik en op weg naar de bibliotheek heb ik ze gelijk maar langs gebracht. Het was voor een Gouds bedrijf dat zijn klanten met een Goudse pijp wilde verrassen.

Toen ik deze donderdag bij de Waag binnenkwam, keek ik als eerste of de pijpen inderdaad waren verkocht. Dat bleek het geval en zo was ik mooi van een zootje pijpen verlost.

Vergeleken met vorige week was de opkomst van bezoekers met 100% gestegen:
twee Nederlandsen,
een Amerikaanse en
een Hongaar.
Ze kwamen afzonderlijk binnen hobbelen en dat werden dus drie demonstraties waardoor de geslonken voorraad weer met drie steeg.
 
zaterdag
10 maart 2018

De Waag, donderdag van 11 tot 15 uur:

Vorige week ijsvrij genomen. Op die dag toch maar niet geschaatst, want in mijn buurt zag het ijs er niet erg betrouwbaar uit. Zaterdag toch op de Mercatorsingel op een goed dichtgevroren stukje de stoute schaatsen aangetrokken. Ten faveure van de geschiedschrijving heeft Ankie nog een foto gemaakt en toen had ik het onderhand ook wel gezien met het gekrabbel op een kort stukje ijs.

Met mijn regenzeiltje om - het regende behoorlijk - fietste ik naar de Waag. De markt was een en al somberheid en voor het aantal gasten dat de Waag bezocht gold hetzelfde. Slechts een echtpaar uit Brabant konden we in het museum begroeten. Het was een gezellig stel, waarmee gids Anja en ik aangenaam hebben gekeuveld.
 
zaterdag
24 februari 2018
De Waag, donderdag van 11 tot 15 uur:

Bij binnenkomst in de Waag werd mij gelijk toegeroepen 'Kijk eens wat Wil gemaakt heeft'.
Aan de muur achter de toonbank hing het pijpenrek dat al geruime tijd ergens boven op een kast had gelegen en die gids Wil van een passende achtergrond had voorzien. Een leuk geheel dat zelfs al door een bezoeker was gefotografeerd.

Aan bezoekers een groot gebrek. Slechts één toerist mochten wij begroeten, maar hij kwam wel helemaal uit Roemenië. Hij kreeg wel 'een speciale gast' behandeling in die zin dat we uitvoerig men hem over van alles en nog wat konden kletsen. Hij was onder andere van plan een kleipijp te kopen om het eens uit te proberen. Ik maakte hem er wel op attent dat een pakje pijptabak twee keer zo duur was dan een pijp. Toevallig had ik nog in mijn jaszak een builtje sterk aromatische tabak die ik alleen buiten rook. Er zat nog voor twee pijpjes tabak in en die heb ik hem maar meegegeven.

Volgende week krijgen we strenge vorst en de verwachting is dat er geschaatst kan worden. In dat geval neem ik mooi een snipperdag op.
 
zaterdag
17 februari 2018
In 't voorbijzwemmen (31)

Toe
n in de praatgroep lichamelijk mankementjes ter sprake kwamen, vertelde ik deze belevenis:

"Zo'n zes jaar geleden strompelde een gebogen man achter een rollator sloffend ons loopstraatje in. Ik was de heg in onze voortuin aan het knippen en toen de man wat dichterbij kwam zag ik tot mijn verbijstering dat het de achterbuurman was.

Vaak maakte ik met hem een praatje en hij vertelde dan graag over de motorritten die hij maakte. Zo meen ik me te herinneren dat hij op zondagmorgen er niet tegen opzag om in z'n eentje een rondje IJsselmeer te draaien. 
Wat ik als zelfbenoemd stadspijpenmaker in Gouda veel interessanter vond, was dat zijn moeder in haar jonge jaren in een kleipijpenmakerij als pijpentremster had gewerkt. Pijpentremsters werkten in de vrouwenwinkel van de pijpenmakerij waar zij de kleipijpen voor en na het bakken verzorgden door het wegwerken van oneffenheden, het maken van een versiering aan de kop van de pijp en het polijsten van de kleipijp waardoor zij mooi ging glimmen. Hij kon daar leuk over vertellen.

Om maar wat liefdevol te beginnen begroette ik hem met 'Zo een ander karretje aangeschaft, buurman'. Het werd een heel verhaal, thuis van zijn graatje gegaan, met de ambulance naar het ziekenhuis vervoerd. Vandaar met loeiende sirene naar een ander ziekenhuis elders voor een spoedoperatie aan zijn hart en na verloop van tijd terug naar het ziekenhuis hier. Voor het buiten gevecht stellen van een venijnige bacterie was hij tussendoor ook nog in een ander ziekenhuis beland.
Ja en zo was het gekomen en nu maar revalideren. Zijn motor had hij al weggedaan, want dat zou toch niets meer worden.

Buurman besloot zijn tirade plotseling met: 'Mankeer jij nog niks?' Wat moest ik daar nu op antwoorden? Ik vond het wat gênant om te zeggen dat ik me nog zo gezond als een visje voelde en diste daarom op dat ik 's nachts wel eens kramp in mijn kuiten had. Hij veerde helemaal op, ging fier rechtop staan en zei in één riedel met verheffing van stem: 'Hou op, schei uit, vertel mij maar niks meer, ik weet er alles van, ...... zo begon het bij mij ook!'"
 

zaterdag
10 februari 2018

De Waag, donderdag van 11 tot 15 uur:

Een mooie dag net als de twee dagen ervoor; 's nachts een temperatuur rond de -7,5 Celsius en overdag rond het vriespunt met een mooie blauwe lucht.

Veel aanloop viel niet te verwachten, maar een Duits echtpaar zag het nog wel zitten om bij ons binnen te lopen. Zij verbleven een kleine week in een bungalowpark in Reeuwijk en zochten hun vertier maar in Gouda. Toen ik hun vertelde dat onze klei uit het Westerwald kwam, bleken zij in die contreien te wonen. 

Ja, dat van de klei bleek te kloppen, want er waren daar veel pottenbakkers. Er werd daar zelfs een soort Delfts blauw te worden geproduceerd. Dat er ook pijpenmakers daar waren wisten zij niet. Die zetten trouwens geen merkje op hun kleipijpen, maar 'made in Germany' op de stelen, kon ik hun nog vertellen.

Veel vrije tijd dus, maar dat is best door te komen: een wandeling over de markt, in de winkel van de Waag wat kletsen en met gids Wil gezellig ouwehoeren.

 
zaterdag
27 januari 2018
De Waag, donderdag van 12 tot 15 uur:

De rust was weergekeerd op de markt. De ijsbaan rond het stadhuis was gedemonteerd en de paar kramen van de donderdaagse markt stonden weer op hun eigen plekje.

Door de wisselende openingstijden van het museum was ik in de veronderstelling dat de Waag om vier uur dicht ging. Daarom vond ik twaalf uur voor mij een mooie aanvangstijd, want veel bezoekers zouden er toch niet komen.



Dat klopte ook:
een Oekraïense die de uitgestalde pijpen bekeek en in was voor een praatje, maar mijn demonstratie teveel van het goede vond.
Drie Nederlanders kwamen nog in de loop van de middag voor mijn werktafel.

Het VVV - ook gevestigd in de Waag - vierde het bezoek van 45.000 bezoekers aan hun balie in het laatste seizoen met een grote taart. Op mijn werktafel belandde daarom een lekker stukje daarvan.
 
zaterdag
13 januari 2018
De Waag, donderdag van 11 tot 14:30 uur:

Eigenlijk had ik niet zo'n zin om op pad te gaan: nevelig met een beetje gespetter en waarschijnlijk nauwelijks volk in de Waag.

Bij binnenkomst werd me te verstaan gegeven dat ik rond twee uur mijn biezen moest pakken in verband met de komst van Amerikaanse touroperators. Mooi spijt dat ik niet lekker thuis was gebleven.

Gids Wil en ik mochten toch nog een Japanse en twee Fransen vermaken. Vooral de Japanse had het naar haar zin. Met Wil ging zij op de foto met een Goudse kaas in haar armen en met mij uiteraard met een lange Goudse gelakte pijp aan haar mond. 
zaterdag
6 januari 2018
De Waag, donderdag van 11 tot 16 uur:

Het was nog wel kerstvakantie, maar miezerig weer. Een enkeling die het schaatsen of het kijken ernaar rond het stadhuis zat werd, zou misschien zich in de Waag komen opwarmen.
Het werden er meer dan een enkeling:
drie Fransen,
twintig Nederlanders,
vier Italianen en
zes Spanjaarden.

Ze kwamen aardig verspreid opdraven, zodat gids Wil en ik op ons gemak met een kopje thee ons broodje naar binnen konden werken.

maandag
 1 januari 2018
Opmerkelijk in 2017:
  • Gouda 400 jaar Pijpenstad
    - Interviews met
      * Goudse Post, zie Pijppaat 25/2-2017,
      * deGouda, zie Pijppraat 25/3 en 8/4-2017,
      * Algemeen Dagblad, zie Pijppraat 29/4-2017,
      * Reformatorisch Dagblad.
    - Tv-opnamen Gouwestad bij Ambachtelijk Gouda, zie Pijppraat 13/5-2017,
    - Opnamen t.b.v. promotiefilm gemeente Gouda, zie Pijppraat 1/7-2017,
  • Voor mijn werktafel in de Waag verschenen 770 toeschouwers.
    Geen tellingen bijgehouden van de demonstraties bij Ambachtelijk Gouda, in het Huis van de Stad en het stadhuis Gouda.
  • In de winkel van de Waag gingen 88 door mij vervaardigde pijpen over de toonbank.
  Voor oudere PIJPPRAAT naar Archief