pijpenmakerij Carpe Lunam

| Wegwijs | Van toen tot nu | Pijpenoogst | Pijpenmaken| Pijppraat | Archief |

zaterdag
11 januari 2020

Scheepvaart Museum Amsterdam

Als geroutineerde treinreizigers stapten we op de trein richting Amsterdam zonder thuis van te voren een blik te werpen op de treinapp om te zien of er überhaupt storingen of werkzaamheden elders in het land waren. Dat brak ons mooi op; we kwamen niet verder dan Amsterdam Bijlmer om daar verder te reizen met de metro naar Amsterdam Centraal. Op een winderig koud perron kwam na een kwartier onze lijn 54 voor Amsterdam Centraal.

De metro zat hartstikke vol en wij hielden ons staande door ons vast te klampen aan een stang. Een heel gewiebel trouwens en ik vroeg aan Ankie of ze mijn bekkens niet hoorde kantelen. Dat viel nogal mee.

Het was toch nog een aardig loopje naar het Scheepvaart Museum, waar we bijzonder benieuwd waren hoe de tentoonstelling van Kadir van Lohuizen er uit zou zien. Dat was heel goed gedaan: prachtige foto's van over de hele wereld van plekken waar het water de scepter dreigt over te nemen. Een gastenboek zag ik niet anders had ik erin geschreven: 'Prima Kadir!
'.

Mijn vaste speurtocht naar een pijp werd beloond: Bij de tentoonstelling ‘Strijd om het ijs’ toch nog een kleipijp, namelijk die van Henri Ekama tijdens de Nederlandse expeditie 1882/3 op zoek naar de noordelijke passage in poolgebied. Ook zijn sneeuwbril is bewaard gebleven.

Naar huis namen we de trein die naar Den Haag CS via Haarlem en Leiden ging en vandaar weer naar Gouda. Een mooi rondje met de trein gemaakt. 
 
zaterdag
4 januari 2020
Mini-jaarverslag 2019:

23 keer was ik paraat bij Ambachtelijk Gouda,
1130 bezoekers kwamen binnen en op wat uitzonderingen na keken die naar het kleipijpen maken en hoorden mijn verhalen aan.
Uiteraard gingen die ook buurten bij de andere ambachtslieden.

Mooiste compliment: een vrouw die bij vertrek uit de pijpenmakerij tegen haar man fluisterde: ‘Zou ‘t echt waar zijn wat die man vertelt?’
 
zaterdag
21 december 2019







En zó stond onze plateelschilder Tinus van den Berg in het Algemeen Dagblad van vorige week te kijk. Een berichtje van mij op Twitter dat Tinus in de St Jan op Zotte Zaterdag aan 't schilderen was, was aanleiding voor een AD-reporter om Tinus thuis te bezoeken en hem over zijn avonturen te laten vertellen.

Al met al een heel leuk verhaal en als de lezer op de foto tikt hier, komt het artikel zo lang het duurt tevoorschijn.
zaterdag
14 december 2019







vrijdagmiddag:

Telefoontje om half twaalf van René: 'Kom maar wat later; er ging iets mis met de bus, half twee is vroeg zat'. Om kwart voor één: 'Ze zijn er al'. Gelijk op de fiets erheen en inderdaad stond er al een touringcar voor de deur uit Rijkevorsel, België. Maar binnen was er één Belg te bekennen en dat was de chauffeur, die het gezelschap 'Vrouwen van nu' bestaande uit zo'n twintig dames uit Ulvenhout had afgeleverd.

Zij hadden zich kennelijk op de stof voorbereid, want zij kwamen met slimme vraagjes op de proppen. Zelf de Amish in Amerika met hun imperfectie kwamen ter sprake.

Na ons gingen de vrouwen naar het centrum van Gouda om de feestelijkheden rondom kaarsjesavond bij te wonen. 'Goed meezingen vanavond, hóór!', bevolen wij hun bij vertrek aan.
 
zaterdag
30 november 2019








donderdag:

Gepland was dat ik om half twaalf in de pijpenmakerij gereed zou zitten. Om een uur of elf kreeg ik thuis een telefoontje van René dat ik pas om twaalf uur hoefde te komen, want de bus met onze gasten had pech. En inderdaad om even over twaalven reden onze bezoekers voor. Aan de bus bleek niets te mankeren, maar bij vertrek uit Amsterdam moest er nog een chauffeur opgetrommeld worden.


Het waren dertig gezellige Amsterdammers van de stichting Groen|Grijs. Wij kregen natuurlijk Grijs voor onze kiezen. Spreekstalmeester Rein had nog een primeur voor hen, namelijk een bord beschilderd door Tinus met een replica van een schilderij uit de stal van Rembrandt met daarop Geertje Dircx. Zij was het in ongenade gevallen liefje van Rembrandt die hij in het spinhuis van Gouda liet opsluiten.

Dit soort verhalen van Rein gaat er altijd in als een stroopwafel in een Gouwenaar. Er werden na afloop opvallend veel stroopwafellikeur verkocht.
 

zaterdag
16 november 2019

vrijdagavond:

De luchtkwaliteit in deze contreien is meestal matig. Dat kan ook haast niet anders, want we zitten hier min of meer onder de rook van Rijnmond. Ook de snelwegen ten noorden en westen van Gouda zullen leverancier zijn van stikstofdioxide die een belangrijke beïnvloeder is van de luchtkwaliteit hier.

Zowaar eindelijk weer eens een positief bericht: het predikaat 'goed' viel ons ten deel.  Je zou onmiddellijk alle ramen en deuren open moeten zetten om het huis met frisse lucht te verversen. Het weer was echter niet zo aangenaam, zodat zelfs even verse lucht happen geen optie was.

Voor de lol geef ik dit soort berichten over luchtkwaliteit, slecht of goed, ook wel eens door op Twitter of Facebook.  Nauwelijks response moet ik bekennen oftewel het interesseert eigenlijk niemand iets.

Vandaag was trouwens de luchtkwaliteit op haar normale niveau: matig. 
 


woensdagavond:

In het Huis van de stad was de levendigheid groot; de nieuwe burgemeester werd geïnstalleerd. Ja dan willen er heel wat mensen acte de présence geven om te beginnen de commissaris van de koning, burgemeesters van de buurgemeenten, raadsleden en ambtenaren van de gemeente Gouda. Natuurlijk ook allerlei lieden die namens de bevolking na het moment suprème de burgemeester een handje kwamen schudden.

Ook Kees Moerings - voormalig keramist en pijpenmaker in ruste - dook daar op. Op Twitter zag ik een foto van Raymond Aarsman waarop gouwenaar Kees de nieuwe burgervader een gouwenaar in de handen drukt.  Knap gedaan van Kees om het kleipijpen maken op deze manier voor het voetlicht te halen, want als gevolg hiervan pakte het Algemeen Dagblad met een hele pagina uit over Kees Moerings' activiteiten.
 

zaterdag
2 november 2019







dinsdagmiddag:

Met de bus van Contiki die reizen over de hele wereld organiseert, kwam een gezelschap van 42 personen ons bezoeken. Het werd voor hen geen Kontiki-expeditie, maar er viel bij ons toch nog heel wat te ontdekken.

Meer lezen over de Kontiki-expeditie en Thor Heyerdahl: tik op de achterkant van de bus.

zaterdag
26 oktober 2019
Zaterdagmiddag:

Zotte Zaterdag werd in de stad gevierd, min of meer omdat Erasmus hier zou zijn verwekt. Geboren werd hij in Rotterdam. Dit ging gepaard met allerlei optochten, optredens van koren, muziekgezelschappen en straattoneel. Ankie en ik vertrokken naar het centrum om bij de demonstraties oude ambachten in en om de Sint Janskerk een kijkje te nemen.

Veel hadden we er ons niet van voorgesteld, maar het viel ons helemaal niet tegen. In de Sint Jan troffen we een stand aan van Ambachtelijk Gouda waar Martin van den Berg het plateel schilderen aan het showen was.

Martin oftewel Tinus zoals hij meestal wordt aangesproken schilderde op een bord Jacob, een arme Goudse straatjongen in de 18e eeuw begraven in de rijke protestantse Sint Jan. Ongebruikelijk met zijn hoofd naar het oosten en in een graf dat niet van hem kan zijn. De ca. 17-jarige Jacob werd toevallig gevonden bij restauratiewerkzaamheden tussen de reguliere graven stammend uit de 17e en 18e eeuw. Mede vanwege een gebitsbeschadiging door een Goudse pijp werd een gezichtsrecontructie gemaakt en getoond in een vitrine in het koor.

Na het optreden van een mannenkoor hebben we in de omgeving nog wat rondgeschuiveld en toen we dat zat waren ... hup naar huis.

zaterdag
19 oktober 2019





Zaterdagmorgen:

Om tien uur was ik verzocht aanwezig te zijn, maar toen ik om kwart voor tien kwam aanfietsen stond er al een bus met Belgisch kenteken. Weer eens wat anders om met Belgen wat te ouwehoeren. Het bleken toch Brabanders uit Oosterhout te zijn. Één van het legde het uit: de touringcars waren in België toch wat goedkoper. Vandaar.

Een gezellige groep van circa 35 personen met niet alleen oudjes. Zij maakten een verrassingstocht dus zij wisten absoluut niet want hun volgende pleisterplaats zou zijn. Wel zo handig dit systeem
; geen mensen die niet meegaan omdat ze er al zijn geweest.

zondagmiddag:

Om rond half vier arriveerden de verjaardagsvierders van een man die vijftig was geworden.

Dit was een goed gemixte groep van jong en oud die veelal van de steel en de ketel wilde weten.

Ik was om tien over vijf al weer thuis. De bediening van het restaurant hield het vol tot een uur of acht.

De hierbij vertoonde borden zijn geschilderd door onze voortreffelijke plateelschilder Tinus.

 
zaterdag
12 oktober 2019
Donderdag De Lakenhal Leiden:

Het museum De Lakenhal in Leiden was kortgeleden opnieuw geopend na een grondige restauratie en uitbreiding. Ankie was heel benieuwd hoe het was geworden en daarom stapten wij op de trein richting Alphen a/d Rijn om daar over te stappen naar Leiden.

Het zag er inderdaad gelikt uit en Ankie had het erg naar haar zin. Zoals gewoonlijk ging ik op speurtocht naar kleipijpen en ik werd daar vorstelijk beloond. 

De leukste was wel een schilderij van Jan Steen 1626-1679, de bestolen vioolspeler, ca. 1670-1672 olieverf op paneel. Het stelt voor een vioolspeler die al aardig in de olie is. Hij lacht schaapachtig naar de jonge vrouw, die intussen geld uit zijn beurs pikt. Haar koppelaarster reikt hem nog een glaasje aan. De oude dwaas is de schilder zelf. Steen interpreteert dit onderwerp persoonlijk. Hij was niet zo handig met financiën en moest bijverdienen als brouwer en herbergier.  Deze wijsheden stonden op een bordje naast het schilderij.

Terug vanuit Leiden via Den Haag Centraal; zo maakten we een mooi rondje Zuid-Holland. 

Zondagmiddag
Familiedag Van Maanen 2019:

Mijn zoon Han en nicht Betsy Pak hadden het lumineuze idee om een familiedag te organiseren. De deelnemers zouden nakomelingen en aanverwanten zijn van mijn ouders Dik van Maanen (1911) en Bep van Geutselaar (1913). Aanvankelijk zochten zij als plaats van samenkomst iets in De Meern, maar tegenwoordig was het verenigingsgebouw daar niet meer beschikbaar voor dit soort activiteiten. Het werd uiteindelijk een soort gelijk gebouwtje in Hagestein in de buurt van Vianen. 

Bijna allen waren present en het werd een leuk weerzien tussen broers, zussen, neven en nichten. Al met al toch gauw over de veertig personen. De organisatoren hadden ook gezorgd voor een leuke quiz aan de hand van oude familiefoto's om de aanwezigen te testen op hun kennis over de eigen familie. Allemaal niet al te serieus, maar wel heel lollig. Tijdens de hele bijeenkomst werden oude foto's getoond die door de bezoekers al van te voren waren aangeleverd. Bij vertrek werd iedereen gefotografeerd met een mooie omlijsting.
 

zaterdag
28 september 2019







zaterdag:

Het werd een drukke dag: 's morgens reed een bus voor met aan boord 58 Brabanders en 's middags maar liefst twee uit Utrecht bevolkt met tegen de 80 Utrechters.

De Brabanders begonnen met koffie en een stroopwafel. Daarna kwam stalmeester Rein aan 't woord. Reins verhaal is in de loop der tijd wat langer, maar blijft voor onze bezoekers zo te zien interessant. Daarna was het tijd voor de oude ambachten en stroomde de pijpenmakerij vol. Zij vertrokken om kwart voor twaalf richting Goudse binnenstad.

De Utrechters stommelden om een uur of één binnen met nogal wat rollators. Toen allen eenmaal een plaatsje had gevonden in onze kantine werden zij voorzien van koffie en gebak.

Hartstikke leuk dat ze uit Utrecht kwamen want uiteraard ging ik ze wat vertellen over de pijpenmakers in de wijk Lauwerecht. Later vertelde één van de bezoekers dat zij voornamelijk uit de wijk Zuilen kwamen. Mijn geboorteplaats is Zuilen, in die tijd nog een zelfstandige gemeente. In 1954 werd de gemeente Zuilen bij Utrecht gevoegd en vanaf dat moment werden de Zuilense borelingen in  Utrecht geboren.

Plateelschilder Gert trok zowel 's morgens als 's middags veel aandacht met bordjes voor een handboogschutterij. Ja, dan zie je het echte vakmanschap.
 
zaterdag
21 september 2019
Daalse buurt (Utrecht) met muurschilderingen:

In Utrecht zijn ze erg driftig aan de gang met muurschilderingen. Niet binnenshuis maar vooral op dode muren. De grote spektakelstukken aan de zijkanten van hoge flatgebouwen worden meestal door de burgemeester van Utrecht onthuld.

In de buurt van Utrecht Centraal langs de spoorlijn Utrecht-Amsterdam vestigden zich een aantal spoorwegmaatschappij met werkplaatsen en dergelijke. Vanaf 1860 lieten zij in deze wijk - de Daalse buurt - rijtjeshuizen bouwen voor hun personeel. Een aantal van deze huizen zijn nu opgesierd met afbeeldingen van treinen.

Het was mooi weer en Ankie en ik gingen het spul eens in ogenschouw nemen. Op goed geluk de buurt ingelopen en zonder eigenlijk veel moeite ontdekten we de kunstwerken. Inderdaad de moeite waard.

In die contreien moest ook nog ergens een boekenkast staan. Niet bij de spoorhuizen maar aan de Amsterdamse straatweg stond een boekenkast op de muur. Eigenlijk vond ik die nog mooier dan de treinen ook met de wetenschap dat buurtbewoners de boeken hadden mogen kiezen die in de kast werden opgeborgen.

Door de Daalse buurt loopt de Daalse dijk, tot 1820 de hoofdweg naar Amsterdam. Napoleon liet toen de Amsterdamse straatweg aanleggen. Met mijn ouders heb ik nog een paar jaar aan de Daalsedijk gewoond. Die huizen zijn al in de jaren zestig gesloopt en er voor in de plaats kwamen grote kantoorgebouwen.

 
 






vrijdagmorgen:

Een flinke opkomst: nu een groep van een museum uit Noord-Holland met 57 personen. Dat was wel te merken. Ze wilden alles van de kop en de steel weten. Ook waren ze erg kooplustig. Er werd onder andere een Jan Steen pijp verkocht voor een pop in hun museum. Ook het plateelschilderwerk van Tinus werd bewonderd.

donderdagmiddag:

Om half twee ongeveer zou een club uit Brabant van plusminus veertig personen komen. Ze waren er wel tegen die tijd, maar ze hadden nogal wat rolstoelers en mensen met een rollater aan boord zodat het wel even duurde eer zij bij ons boven waren.

Overigens gezellige lui en onder hen een Utrechter van mijn leeftijd waarmee ik wat herinneringen ophaalde tot vermaak van de overige toehoorders. Het weer inladen was ook weer een hele kaskenade. De bus was gelukkig voorzien van een laadklep zodat rolstoelers met stoel en al naar binnen werden gehesen.

Via de brandtrap had ik ondertussen de benen genomen.
 
zaterdag
14 september 2019
Open Monumenten Dag Den Haag:

Eerst waren Ankie en ik van plan naar Utrecht te gaan, maar toen ik zag dat in Den Haag de Ridderzaal te bekijken was, veranderde ons plan. Met de trein dus naar Den Haag. Laat er nu net een vent langs de spoorbaan op ons traject lopen waardoor de treinenloop werd verstoord. Uit eindelijk ging toch een stoptrein op pad, waarmee we op onze bestemming belandden.

Bij de Ridderzaal aangekomen mochten we daar niet naar binnen; we werden doorverwezen naar een ingang aan de zijkant van het gebouw. Daar belandden we in een kelder waar ons werd verteld  dat we ons voor de 'gesloten' rondleiding 1e kamer, 2e kamer en de Ridderzaal moesten aanmelden in de Lange Poten.

Die Ridderzaal bekijken hadden er meer bedacht, want er stond een rij van hier tot Tokio. Een man hoorde ik zeggen: 'De rij is drie keer zo lang als ik had ingeschat'. We besloten de Ridderzaal maar links te laten liggen.Het Kabinet van de Koning leek ons ook wel wat; ja hoor, weer een flinke rij. Gekozen werd voor een andere aanpak en wel zo maar wat rondlopen. Op die manier kwamen we terecht bij de Haagsche Kluis en het Haags Historisch Museum. Beiden eigenlijk niet de moeite waard. 

Langs de Hofvijver stonden tentjes waarin oude beroepen van de Middeleeuwen tot de vorige eeuw werden uitgeoefend. Wel aardig. Daar vond ik nog een paar Goudse pijpen uitgestald en mijn dag kon niet meer stuk.
 
zaterdag
24 augustus 2019






donderdagmiddag:

Met de Brabant Express kwamen 98 Brabanders bij ons langs. Een gedeelte een uur te laat weliswaar, want zij hadden in het centrum van Gouda rondgedoold en een aantal kon de bus niet terugvinden. Twee zelfs kwamen met de taxi naar ons gebouw. 't Was goed weer en daardoor liep de temperatuur binnen ook lekker op met zo veel volk.

Het lijkt natuurlijk heel wat om voor tegen de honderd man te demonstreren, maar in de praktijk valt het hartstikke mee. Vooral bij een gezelschap ouderen zoals deze geeft de helft er de voorkeur aan om in de kantine te blijven ouwehoeren. Zeker de mannen hebben er een broertje dood aan om na de lunch weer in beweging te komen. Mij hoeven ze dat niet uit te leggen.
 
zaterdag
3 augustus 2019
Noordbrabants Museum:

Met de trein karden we rond tienen naar Den Bosch. Dat ging lekker snel want we deden er een uur over en zaten daar al vlot met een kop koffie en een Bossche bol voor ons neus.

Daarna op naar het Noordbrabants museum, waar Ankie de schilderijen van de gebroeders Van Spaendonck wilde bekijken. De tentoonstelling zou ik de naam 'Allemaal bloemen' hebben gegeven; daar kwam het uiteindelijk op neer. 

Voor de lol nog een rondje door de rest van het museum, waar we schilderijen tegenkwamen van kerels waaronder deze met een pijp. Het waren mannen die in de Tweede Wereldoorlog van 1942 t/m 1944 door de Duitsers waren gegijzeld om gefusilleerd te worden ter vergelding van een eventuele aanslag door het Nederlandse verzet. Onder hen de latere premiers Jan de Quay en Willem Drees.

Grappig was dat ik na een tweet over ons bezoek daar een reactie op kreeg van het museum . Kennelijk zit waarschijnlijk een stagiaire daar alle berichten over het museum na te kijken en te reageren daarop.
 
zaterdag
27 juli 2019
Hittegolf, woensdag:

Nou daar kregen we ineens weer een paar dagen een hittegolf voor de kiezen. Langzamerhand wordt dat een jaarlijks gebeuren. 

's Morgens op weg naar het zwembad ging het nog wel, maar op de terugreis brandde de zon al lekker. 's Middags werd het wat onaangenaam buiten, maar binnen bij 25 à 26 graden was het nog best te harden. 

In de loop van de middag hoorden we via de radio het verbreken van allerlei warmterecords in ons land, maar de 40 graden werd toch niet gehaald. Ook niet in onze achtertuin waar weliswaar de thermometer wel in de schaduw staat, maar toch meegeniet van de warmte die de muur en tegels daar uitstralen.

Voor smog werd in de nieuwsberichten gewaarschuwd, maar aan de gevolgen daarvan werd verder weinig aandacht besteed. Het RIVM waarschuwde via zijn app Luchtkwaliteit voor de slechte kwaliteit van de lucht en gaf adviezen hoe er mee om te gaan. Overigens krijgt Gouda zelden een pluim voor de luchtkwaliteit; altijd matig t/m slecht.  Een lekker luchtje scheppen is er dus hier niet bij.


Rottemeren, zondag:

Al een hele tijd hadden Ankie en ik ons niet laten zien in de buurt van de Rottemeren. Vandaar dat we op de fiets ons richting Zevenhuizen begaven. Het weer was uitmuitend; een lichte bries uit het westen en een matig zonnetje erbij. Op weg toen de bewolking wat toenam realiseerden we ons dat we de regenkleding thuis hadden laten liggen, maar gelukkig bleef het bij dreigen.

Bij restaurant Roerdomp aan de plas dronken we een kop koffie. Het was al redelijk druk daar met wandelaars, fietsers en lui die met de auto daar kwamen buurten. Wij gingen verder richting de molens aan de noordkant van de plas en gingen vandaar uit met de wind mee weer richting thuis.
 
zaterdag
29  juni 2019
In 't voorbijzwemmen (33)

De meeste mensen hebben zo hun vaste gewoonten. Ik maak daar geen uitzondering op: in het zwembad bijvoorbeeld zo mogelijk o.a hetzelfde omkleedhokje, opbergkastje en douche.

Vrijdag dook ik het water in en borstcrawlde naar de overzijde. Bijna daar aangekomen hoorde ik de badmeester roepen: ‘Dick.... Dick, wat krijgen we nou, wat maak je me nou toch weer!’. Ik zwom naar hem toe en vroeg wat er aan de hand was. Hij: ‘Ik vertel net deze twee leerling-badmeesters dat de mens een geweldig gewoontedier is en toen kwam jij binnen. Ik voorspelde dat je je hand naar mij zou opsteken, je handdoek op de brandslang zou leggen en als er geen dames met droge haren vlakbij zwommen het bad zou induiken. Als je boven kwam zou je vijf slagen borstcrawlen, op je rug draaien, even watertrappelen en met de schoolslag naar de maten van de gespreksgroep zwemmen. Het ging helemaal goed tot de vijf slagen borstcrawl, dat werden er nota bene twaalf. Waarom deed je dat nou?’ Geen flauw idee, maar hij had gelijk, dit had ik nooit eerder gedaan. Ik bood m’n excuses aan voor mijn inconsistente bewegingsgewoonten. 
 
zaterdag
22  juni 2019

 







donderdagmiddag:

Met maar liefst twee bussen kwam dit gezelschap afkomstig van de Veluwe bij ons op visite. In mijn pijpenmakerij passen geen 109 personen, zodat ik een aantal keren een pijpje maak en mijn verhaal afsteek. Bij één daarvan riep ik nadrukkelijk: 'Speciaal voor de vrouwen ...... de bruidspijp!' Tot mijn stomme verbazing peerden alle aanwezige vrouwen 'm en bleef ik met kerels over. Dachten ze nou dat ik een schunnig verhaal ging ophangen?  

dinsdagmorgen:

Ruim veertig Brabanders bekeken de oude ambachten en foerageerden bij ons. Zij lieten Gouda verder links liggen en na het bezoek bij ons gingen zij spelevaren vanuit Alphen a/d/ Rijn. Goed gezien van ze, want het was mooi weer.
 
zaterdag
1 juni 2019
Brillenboer ziet wat in kleipijpen:

Een vroegere collega van de Waag zond me een scan van een ansichtkaart die hij had ontvangen van zijn brillenboer. 'Ik moest gelijk aan jou denken', schreef hij erbij vanwege de daarop afgebeelde pijpen.

Dat had hij goed gezien, want de brillenboer had een foto van mijn webstek gebruikt om zijn brillen aan de man te brengen.  Het linker plaatje is van mij, rechts staat de kaart de brillenboer. Prachtig toch.
 
Keramiekdagen donderdagmiddag:

Al die vazen, poppetjes en andere snuisterijen hoefde ik eigenlijk niet te zien, maar naar de aangekondigde glasblazer was ik heel nieuwsgierig. Zeker omdat ik vroeger in mijn jeugd een paar weken als vakantiewerk op een glasblazerij heb gewerkt. De glasblazer bleek een man uit Syrië te zijn die het oorlogsgeweld in zijn land was ontvlucht en nu in Gouda probeert zijn bedrijf weer op te bouwen. Met zijn oven waar de hitte vanaf sloeg, probeerde hij op de markt zijn kunsten te vertonen. Provisorisch had men een tent voor hem neergezet, maar windvrij zat hij echter niet en dat was eigenlijk wel nodig. Geblazen glas moet namelijk heel langzaam afkoelen en in een glasblazerij is daar een speciale oven voor. Toen de glasblazer voor zijn toeschouwers een prachtig vaasje met allerlei kleuren had geblazen en hij het van de blaaspijp wilde halen, waaide er ineens een koude wind over zijn kunstwerkje. Gevolg daarvan was dat het vaasje zomaar knapte. Even zo goed was het toch aardig hem aan het werk te zien.
 
zaterdag
25 mei 2019

Utreg, me stadsie, daar gebeurt van allerhand

Eerdaags is het weer mogelijk in Utrecht een rondje per boot te maken via de Stadsbuitengracht oftewel de singels. Een stukje van de Catharijnesingel moet nog opnieuw worden uitgegraven en dan is de cirkel weer rond. Wij gingen het rondje wandelend en  begonnen langs de Catharijnesingel ter hoogte van de Mariaplaats. Daar lag de zaak nog dicht, maar al snel liepen we langs het water.

Ter hoogte van de Geertekerk groeide een stevige boom schuin omhoog over het water. Een jonge vent zag dat als een uitdaging en rende omhoog tegen de boom op tot hij door takken niet meer verder kon. Daar begon hij zich te realiseren dat hij zich in de nesten had gewerkt en ging eerst maar even zitten om te overdenken hoe hij terug moest komen.  Enigszins onzeker ging hij weer staan, draaide zich voorzichtig om en toen voetje voor voetje weer terug. Behouden kwam hij uiteindelijk met een paar grote stappen weer aan de wal.

Daarna belandden we via de Tolsteegsingel op de Maliesingel. Daar werden we door een nette heer aangesproken: 'Als iedereen gek wordt, ga ik mezelf ophangen'.  'Doe maar niet', was mijn advies, 'zelf ook gek worden is ook een optie'. Lachend vervolgde hij zijns weegs. Na de Wittevrouwensingel kwamen we op de Weerdsingel. Halverwege daar doken we café Weerdzicht in om wat te eten en te drinken. 't Bleek een echt buurtcafé, waar volop plat Utrechts werd gesproken; gezelligheid troef. Vanaf dit café was het nog maar een peulenschilletje om in de buurt van Utrecht CS te komen.
    
 

 


donderdagmiddag:

Voor de verhalen van Rein, Eric, Gert, Kees, René en mij schoven maar liefst 54 Belgen bij ons aan.

'Zou 't allemaal wel waar zijn?', hoorde ik een Vlaamse tegen haar man zeggen. Dat klonk mij als muziek in de oren.

woensdagmiddag:

Uit het oosten van het land kwamen 43 vrouwen de ambachtshuisjes bezoeken. Qua leeftijd een gemixte club, maar wel leergierig. Vooral het maken van de kop van de pijp vonden zij voor een vrouw niet om te doen om dat er redelijk veel kracht moet worden gebruikt om de stopper in de mal te drukken. Ik vertelde hen dat een Ierse pijpenmaakster door de stopper aan een soort hefboom vast te zetten zij op een eenvoudige manier met één hand de stopper de mal indreef. Tevredenheid alom over zoveel vrouwelijk vernuft.
  

zaterdag
18 mei 2019






woensdagmiddag:

Zo tegen de veertig bezoekers uit de omgeving van Aalsmeer stapten uit de bus om gezellig met elkaar en met ons wat te kletsen in en om de vakwerkhuisjes van Ambachtelijk Gouda. Wij natuurlijk over ons oude ambacht.

dinsdagmiddag:

De geur van stroopwafels lokt iedereen naar Kees, onze bakker. Sommigen blijven de hele bezoektijd bij hem hangen om maar goed te kunnen proeven.
Maar liefst twee bussen met totaal 79 luitjes die ons kwamen bekijken.

 
zaterdag
11 mei 2019







woensdagmorgen:

De bus met 53 gasten zou om half elf arriveren en daarom was ik om tien uur present om mijn werkplaatsje gebruikersgereed te maken. Het werd wat later belde de reisleidster vanwege een open brug. Uit eindelijk kwam de club een uur later binnen. 

Mooi tijd om wat bij te praten met Gert die ditmaal de plateelschilder vertegenwoordigde. Hij verspilde zijn tijd niet, want tijdens ons geklets schilderde hij gewoon nog wat engeltjes. Op tafel had hij ook nog een witte vaas staan waarmee hij ongeveer halverwege was met beschilderen. Een heel fijne beschildering in blauw, waarvan het eindresultaat best bijzonder zal zijn.

Bij het gezelschap hadden zoals gewoonlijk de vrouwen de overhand, maar deze keer waren er opvallend veel kerels bij. De leeftijden varieerden van stokoud tot in de vijftig.

Zij besloten het bezoek met een lunch, waardoor ik ook nog wat mee kon knabbelen en soep naar binnenslurpen.
 
zaterdag
20 april 2019
Op de fiets naar Schoonhoven

Op stille zaterdag oftewel paaszaterdag zijn we op de fiets gestapt om weer eens een tochtje naar Schoonhoven te maken. Het was prachtig weer, precies lekker om te fietsen.

De heenreis deden we via Stolwijk en voor Bergambacht doken we de polder in richting Schoonhoven. Een weggetje met veel geitenboerderijen, waarvan we ons afvroegen of die net zoveel armoe veroorzaken als in Noord-Brabant.

In Schoonhoven hebben we min of meer een vast plekje om naar toe te gaan; bij de haven met het zicht op de Lek en het veer. Daar hebben we ons meegebrachte broodje op gegeten om daarna langs de Vlist weer terug te fietsen. Het leek wel een bloesem tocht; bijna overal bij de boerderijen witte of roze bloeiende fruitbomen.

Zelf hadden we ook wat kleur gekregen en dat mocht onderhand wel weer eens.
 
zaterdag
13 april 2019






donderdagmorgen:
Een gezellige club van tegen de veertig personen kwam bij Ambachtelijk Gouda aanwaaien en zocht warmte, koffie en stroopwafels. Én natuurlijk het geouwehoer van de ambachtslieden.‬

woensdagmorgen:
Bij het gezelschap van 70 vrouwen was de bruidspijp een succesnummer. Op de avond voor de trouwerij overhandigde de bruid haar bruidegom een lange Goudse pijp versierd met bloemen. Als teken van dienstbaarheid stopte zij de pijp en gaf hem vuur. De mare ging dat als de pijp mocht breken het huwelijk ook naar de ratsmodee ging. Voorzichtigheid dus geboden met het smijten van servies en het slaan met deuren.‬
 
zaterdag
6 april 2019
Limburgs Museum:

Met Ankie op naar Venlo voor het Limburgs Museum met 50 jaar Thielen. Per trein ging het nog redelijk vlug: één keer overstappen in Utrecht en binnen twee uur van Gouda naar Venlo.

De tentoonstelling werd als volgt aangeprezen:
'Machtige veelluiken vol realistische beelden die bol staan van fantasie, dramatiek en poëzie. Evert Thielen (1954) maakt kunst die overrompelt. Ter ere van zijn 50-jarig kunstenaarsjubileum keert de schilder terug naar zijn geboorteplaats.'

Daar rondlopend kwam het kwam het voorgaande niet zo bij mij als niet kunstkenner binnen. Toch was ik al dik tevreden met twee schilderijen waarop een pijp stond afgebeeld.

In de zaal met vrouwelijke naakten stonden twee bedaagde mannen het schoons te aanschouwen en hoorde ik één van hen zeggen: 'Vis jij nog steeds, Geert?'

zaterdag
30 maart 2019







donderdag van 10.15 tot 13.00 uur:

Maar liefst 3 keer kwam de vraag: ‘Mijn opa rookte vroeger een pijp waarop een plaatje tevoorschijn kwam. Hoe kan dit nou?’
Ik leg dan de werking van een doorrokertje aan de bezoekers (34) uit.
Mijn slotzin dan: ‘Opa’s kleinkinderen kwamen iedere week kijken in hoeverre hij opschoot en
  hij rookte zich de hele week te barste om het plaatje te voorschijn te toveren’.


dinsdag van 10.15 tot 13.00 uur:

Bezoekers (48) uit Noord-Holland verlangden zo sterk naar Ambachtelijk Gouda dat zij bijna een uur te vroeg arriveerden.

René trommelde de nog niet aanwezige ambachtslieden als de gesmeerde bliksem op, dus toen Eric ze het Goudse kuitbier liet proeven, zaten de plateelschilder, de stroopwafelbakker en de pijpenmaker start klaar.
 
zaterdag
23 maart 2019
vrijdagavond:

En toen ineens was Alex Roeka met zijn prachtige liedjes en zijn schlemielige  en komische conferences in de Goudse Schouwburg. 

't Was trouwens een tijd geleden dat Ankie en ik zo heb gelachen, het is een soort slap geouwehoer waar ik de slappe lach van krijg. Het was in de kleine zaal, want er zijn niet zo veel mensen die hem kennen. Gelukkig was het helemaal uitverkocht, dus wellicht een volgende keer wordt de grote zaal voor hem beschikbaar.

Alex zong liedjes van zijn laatste cd 'En toen ineens' en als toegift nog wat andere liedjes. Voor ons die van zijn gebrom houden in ieder geval een geslaagde avond.
zaterdag
16 maart 2019








zaterdag van 16.30 tot 18.30 uur:

Het is dat René van Ambachtelijk Gouda me nog een berichtje stuurde anders had ik het bezoek van deze familiebijeenkomst glad vergeten. Een stel uit Woerden was veertig of vijftig jaar getrouwd en kwam dit met zo'n veertig personen bij ons vieren. Het werd ook tijd om weer eens een pijp te maken anders zou ik het nog verleren.

Het waaide nogal flink en Ankie drong erop aan dat ik met de auto zou gaan, maar dit soort gezelschappen komt meestal niet met een touringcar, zodat de parkeerruimte bij het gebouw wel bezet zou zijn. Dat bleek ook zo te zijn, dus ik was blij dat ik op de fiets was gegaan.

Gezellige luitjes die niet te beroerd waren om zelf wat te vertellen. Dus gruwelijk geouwehoerd, sterke verhalen opgehangen en aan het eind kreeg ik het compliment: "Prachtige verhalen, maar grote twijfel of het allemaal waar is. Dat dondert trouwens niet'.
 
zaterdag
16 februari 2019
Goudse Schouwburg, donderdagavond:

Vorig jaar kreeg mijn vrouw voor haar verjaardag twee toegangsbewijzen voor de theatershow of hoe dat ook heette moge met de naam De dag dat ik Robert Long ontmoette..... Er zouden liedjes van Robert Long gezongen worden door een viertaal artiesten bijgestaan door een bandje.
Voor Ankie is dat kaassie als liefhebber van zijn liedjes en ik vind ze niet onaardig.

De voorstelling was geafficheerd als première en de rode loper was voor ons als bezoekers uitgelegd. Wat me erg verbaasde dat de toeloop enorm was en het leek helemaal uitverkocht.

De artiesten en het bandje zongen en speelden er vrolijk op los. Tussen de liedjes door werden wat sketches opgevoerd waarvan naar mijn gevoel de lulligheidfactor gemiddeld was.

In de pauze kwam ik zwemmaat Bart nog tegen. Hij vertelde dat Robert Long nog zijn collega was geweest bij de Hema in Utrecht. Robert was daar etaleur en toen hij van de zang zijn beroep maakte, kreeg hij bij zijn afscheid daar een strijkplank.
 
zaterdag
9 februari 2019
Katten in Vianen

Op pad naar Vianen. Speciaal op verzoek van Ankie gingen we daar naar het Stedelijk Museum om geschilderde katten te bekijken.

Het waren werken van Henriette Ronner-Knip en de tentoonstelling heette MIAUW! Katten in de kunst. Een stuk of dertig geschilderde katten, een enkele hond en een glazen kast waar de schilderes de te schilderen kat inzette om 'm bij de les te houden.

Veel van de schilderijen waren te koop; kennelijk ging de verzamelaar zijn collectie opruimen. Het hiernaast afgebeelde portret was de mooiste en ook te koop. De prijs: niemand wist het.

In dit soort musea vind je vaak iets over de geschiedenis van het stadje, maar de andere tentoonstellingsruimtes waren hartstikke leeg. De daarover aangesproken medewerkster van het museum vertelde dat de kamers leeg gemaakt waren voor het eerdaags inrichten van andere tentoonstellingen. Lekker dan.

Na nog een rondje door het centrum gelopen te hebben, zijn we naar het busstation aan de snelweg gewandeld voor de terugreis.
 
zaterdag
26 januari 2019
In 't voorbijzwemmen (32)

~ Hebben jullie Frans Derks in De Wereld Draait Door gezien?, vraagt Herman aan de zwemmaten. Frans Derks was een toparbiter met typische fratsen. Zo droeg hij bijvoorbeeld altijd een heel kort voetbalbroekje en lag hij vaak overhoop met de bobo's van de KNVB. Herman kon zijn verhaal kwijt, want sommigen hadden niet gekeken:

~ Die 88-jarige Frans Derks was nog geen steek veranderd, dus het werd een vrolijke boel. Tafelheer Hugo Borst merkte als voetbaljournalist tegen het eind van het interview op dat Frans zelf eens had verteld dat Europacup wedstrijden met Duitse clubs die hij had gefloten de Duitsers nooit als winnaars uit de bus waren gekomen. ‘Is dat zo....., is dat zo .......?’, vroeg Frans zich twijfelend af en vervolgde met: ‘Ik wil er het volgende over kwijt.

De oorlog heeft in onze familie buiten proportioneel huisgehouden en daar wil ik hier niet verder over uitweiden. In het verleden floot ik in Polen de kwartfinale tussen een club uit Tychy en FC Köln. Met mijn grensrechters arriveerde ik een dag van te voren in Polen en wel zo vroeg dat we nog een bezoek konden brengen aan het in de buurt gelegen vernietigingskamp Auschwitz.

Een verschrikking, niet voor te stellen wat een vreselijke dingen mensen elkaar aan kunnen doen. Huilend kwamen wij de poort van het voormalige kamp uit. De volgende dag stelde één van de grensrechters voor om nogmaals het kamp te bezoeken. Samen hebben we nogmaals het kamp bezocht, maar weer kwamen we huilend de poort uit. Voor mij is het onbestaanbaar dat het ooit gebeurd is, maar het is wél gebeurd.
‘s Avonds verloor FC Köln met 2-1, iedereen mag ervan denken wat hij wil.’
 
zaterdag
19 januari 2019






woensdag van 11 tot 13 uur:

De eerste bus vol met liefhebbers van oude ambachten arriveerde al dit nieuwe jaar. De plateelschilder, de stroopwafelbakker, de bierbrouwer en de pijpenmaker konden na de inleidende en bezielende woorden van de spreekstalmeester aan de bak.

Het gezelschap kwam uit de buurt van Ridderkerk en bestond uit grijze duiven. Natuurlijk duikt iedereen na de verwelkoming door Rein Boot en het proeven van bier onder leiding van Eric eerst naar de stroopwafelbakker. Daarna krijgen Tinus - de plateelschilder - en ik pas de aandacht. Het gezelschap bleef lunchen om vervolgens naar het centrum van Gouda te vertrekken.
 
zaterdag
12 januari 2019
Algemeen Dagblad van 8/1-2019:

Maandag werd ik gebeld door Maarten Molenaar, één van de verslaggevers van het AD hier in Gouda. Hij voelde zich aangesproken door mijn mededeling van vorige week dat ik in de Waag de pijp aan Maarten gaf. Hij wilde daarover graag een verhaaltje voor zijn krant maken.
Dat werd een telefonisch interview met hem, dat resulteerde in twee artikelen in het AD van dinsdag. Laat in de middag kwam nog een fotograaf langs om even wat plaatjes te schieten.

Rechtsboven een link naar het korte inleidende artikel en hier links een link naar het wat langere artikel met foto's uit een eerdere reportage van twee jaar geleden. Terug naar hier via het pijltje linksboven in dat scherm.

En de volgende dagen natuurlijk het commentaar van Jan en allemaal. Het begint met reacties op Facebook en Twitter, maar ook uiteraard woensdag in het zwembad en bij de tandarts. Gelukkig allemaal positieve en grappige reacties.
 
  Voor oudere PIJPPRAAT naar Archief